PASTASALADE VAN CECILIA

Vrienden uit Italië, en route in Nederland om verkoeling te zoeken tijdens hun zomervakantie, bleven onverwacht eten. Omdat het die bewuste dag snikheet was, wilden mijn gasten niets liever dan een frisse pastasalade. Ze hebben hem zelf gemaakt terwijl ik rustig toekeek. Voor 4 porties:

5 pruimtomaten, ontveld

30 zwarte olijven

zout

2 eetlepels olijfolie

3 eetlepels zoute kappertjes (zie NRC Handelsblad 7-9-1996)

20 grote blaadjes basilicum, in stukjes gescheurd

400 gram penne rigate (of andere korte pasta zoals rigatoni of schelpjes of spiraaltjes)

2 1/2 eetlepel crème fraîche

1 1/2 eetlepel (zelfgemaakte) mayonaise

zout en versgemalen zwarte peper

Snijd de tomaten in kleine blokjes. Doe ze met sap en al in een ruime diepe schaal. Ontpit de olijven, snijd ze overlangs in kwarten en doe ze bij de tomaten. Voeg wat zout toe, olijfolie, kappertjes en de basilicum. Kook de penne bijtgaar in kokend en gezouten water, giet ze af in een bolzeef, spoel ze koud onder stromend water en schud het water er goed uit. Doe de pasta bij het tomatenmengsel en schep alles luchtigjes om. Roer de crème fraîche en de mayonaise door de salade. Proef op zout en maal er peper naar wens over. Laat de salade een uurtje staan op een koele plaats (maar niet in de ijskast) zodat de smaken zich kunnen ontplooien. Laat de salade niet uren wachten op gegadigden. Ze verliest dan haar aantrekkelijk karakter want zelfs koude gekookte pasta bijft vocht absorberen waardoor de deegwaren verweken. Serveer er apart een eenvoudige groene salade bij, aangemaakt met een niet al te rinse dressing.