Haagse huldiging voor kindervriend Krajicek

Ruim twee maanden na zijn bijzondere overwinning op Wimbledon werd tennisspeler Richard Krajicek gisteren uitgebreid gehuldigd in Den Haag. Vooral omringd door kinderen, omstuwd door camera's en bedolven onder vragen. “Hoe is het om beroemd te zijn?”

DEN HAAG, 14 SEPT. Of hij vond dat meisjes ook goed kunnen tennissen, wilde een jeugdige vragensteller weten. Beduusd over zoveel kinderlijke onschuld liet de Wimbledon-kampioen een besmuikte glimlach over het gezicht glijden. “Ik geloof dat ik in het nauw word gedreven”, sprak de man die zijn vrouwelijke collega's ooit vergeleek met luie varkens. “Maar eerlijk gezegd: af en toe ben ik behoorlijk onder de indruk van het vrouwentennis.”

De verrassende vraag met het al even opmerkelijke antwoord was gisteren een van de vele die Richard Krajicek kreeg voorgelegd op het Spuiplein in Den Haag. Ten overstaan van ruim duizend belangstellenden nam Nederlands beste tennisser de tijd om gehoor te geven aan alle verzoeken die de tennisjeugd hem deed. Geduldig vertelde hij over zijn culinaire voorkeuren (“Rauwe vis”), over zijn verdere hobby's (“Golfen en langlaufen”) en over zijn vroege uitschakeling bij de US Open (“Volgende keer zal ik beter mijn best doen”).

Ruim twee maanden na zijn indrukwekkende zegereeks op het heilige gras in Zuid-Londen vormde Krajicek gisteren het stralende middelpunt van een speciaal voor hem opgezette huldiging. Het dagvullende programma in zijn voormalige woonplaats begon op tennispark Breekpunt, voerde vervolgens naar het vragenuurtje op het Spuiplein en eindigde met een receptie in het Haags Gemeentemuseum. “Een memorabele dag”, oordeelde Krajicek reeds halverwege de middag.

De heugelijke dag kreeg in de vroege avonduren een passend vervolg toen hij uit handen van staatssecretaris Terpstra (sport) een koninklijke onderscheiding ontving. De benoeming tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw bracht hem zichtbaar in verlegenheid. Krajicek, doorgaans de lichtzinnigheid zelve, zocht plotseling naar woorden. “Dit betekent veel voor me. Echt waar”, klonk het uiteindelijk vanachter het spreekgestoelte.

Een onvergetelijke dag was precies wat de gemeente Den Haag en de Koninklijke Nederlandse Lawn Tennis Bond (KNLTB) voor ogen hadden. Een groot kampioen past immers een groots onthaal, zo redeneerden de organisatoren. Dat het inmiddels al weer enkele weken geleden is dat Krajicek de tenniswereld verbaasde, deed nauwelijks afbreuk aan de feestvreugde. Zijn overvolle agenda stond een eerdere huldigingsceremonie eenvoudigweg niet toe en maar weinigen die daar vraagtekens bij plaatsten.

Na zijn overwinning op Wimbledon gunde Krajicek zichzelf drie weken vakantie. Vervolgens keerde hij terug in het profcircuit. De rentree bracht hem wisselende successen in achtereenvolgens Los Angeles, Cincinneti en New Haven. Waarna hij hoopvol begon aan de US Open. Die hoop werd al in de eerste ronde de bodem ingeslagen door Stefan Edberg, de Zweedse veteraan die hem in drie sets van de baan veegde.

De vroegtijdige uitschakeling was een gevolg van een te korte rustperiode na de krachtsexplosie op Wimbledon, beweerde Krajicek gisteren. “Want ik stond een beetje te los op de baan en miste daardoor een behoorlijk stuk felheid.” De suggestie als zou het teleurstellende optreden in New York de glans van zijn Wimbledon-zege hebben aangetast, weersprak Krajicek met klem. “Maar misschien heeft die overwinning emotioneel gezien meer impact gehad dan ik had verwacht.”

Op uitdrukkelijk verzoek van Krajicek stond de huldiging in het teken van de jeugd. Een voorstel om net als de olympische medaillewinnaars in een open koets door de Haagse binnenstad te rijden, wees Krajicek gedecideerd van de hand. Officiële plichtplegingen zijn nu eenmaal niet besteed aan de rijzige Hagenaar.

Krajicek staat bekend als een kindervriend. Niet voor niets stortte hij twee jaar geleden een deel van zijn prijzengeld in een fonds waarmee de KNLTB de opvang en de begeleiding van de tennisjeugd financiert. Direct na zijn triomf op het gras van de All England Club sprak Krajicek al de wens uit dat zijn overwinning vele kinderen zou inspireren om een racket ter hand te nemen.

Het was een boodschap die hij gisteren enkele keren herhaalde. “Kinderen spreken mij aan. Het doet me denken aan mijn eigen jeugd. Als ik op een of andere manier ertoe kan bijdragen dat meer kinderen voor tennis kiezen, nou dan graag.”

Volwassenen kunnen Krajicek gestolen worden. Te kritisch, te ondoordacht en vooral weinig spontaan, in de ogen van de nummer acht van de wereld. Veelzeggend was gisteren zijn reactie toen een vragensteller op het Spuiplein wilde weten of geld de belangrijkste drijfveer vormde van de Wimbledon-kampioen. “Is dat je eigen vraag of heeft je vader of moeder die bedacht?”

Groot was daarentegen het enthousiasme dat Krajicek op tennispark Breekpunt aan de dag legde. Het complex in het stadsdeel Regentes-Valkenbos staat bekend als een probleemwijk die door de gemeente is uitgeroepen tot stadsvernieuwingsgebied. Drie jaar geleden richtte een aantal wijkbewoners de club op met als doel de integratie tee bevorderen tussen de verschillende bevolkingsgroepen.

Omstuwd door horden camera's kregen bijna honderdvijftig schoolkinderen tennisles van de Wimbledon-kampioen. Bovendien voorzag hij hen van handtekeningen, t-shirts en baseballcaps. Het was het stilzwijgende antwoord op de vraag die hem enkele uren later werd voorgelegd: “Hoe is het om beroemd te zijn?” Heel leuk, benadrukte Krajicek. “Dat mensen je handtekening vragen is een bevestiging van wat je hebt gepresteerd. Beter beroemd dan gehaat.”