Goede generale van Holland

Op weg naar de Olympiade op Rhodos heeft het Nederlands Open Bridge Team zijn oefencampagne afgesloten met een interland tegen Frankrijk. Dat land gaat in Griekenland zijn Olympische titel verdedigen. Of dat lukt is zeer de vraag. Weliswaar verloren de Fransen tactisch heel slim met bijna 100 imps verschil ('slechte generale, goede uitvoering'), maar de onderlinge ruzies waren net even te venijnig om de Haantjes nog serieuze medaillekansen toe te dichten.

Nederland begon in zijn officiële opstelling: Muller-De Boer, Van der Neut-Paulissen en Jansen-Westerhof. Halverwege viel Piet Jansen uit wegens een zware griepaanval. Uw verslaggever viel in en werd al gauw geconfronteerd met de meest smaakmakende hand van de wedstrijd: Schoppen- HartenH9532 Ruiten- KlaverAHVB10872

Op de eerste hand niet kwetsbaar tegen kwetsbaar besloot ik deze freak te openen met 6Klaver. Na twee keer pas gaf oost op de vierde hand doublet, waarna iedereen er verder het zwijgen toedeed. West startte Harten10. De dummy ging open:

Zuid gever Noord OW kw. Schoppen AH4 Harten V87 Ruiten VB1096 Klaver 94 Zuid Schoppen - Harten H9532 Ruiten - Klaver AHVB10872 De dummy viel niet tegen. Op SchoppenA-H konden twee hartenverliezers weg en gezien de start van Harten10 kon HartenB er wellicht worden uitgesneden bij oost. Ik ging ervan uit dat HartenA, maar ook HartenB rechts van mij zaten (De Fransen starten van B-10 altijd met de boer en niet met de tien). Ik legde HartenV en oost nam met het aas. In een flits realiseerde ik me dat Harten10 wel eens een singleton geweest kon zijn. Ik moest op de een of andere manier oost er vanaf weten te houden harten door te spelen. Ik gooide daarom Harten9 bij. Deze relatief hoge harten suggereerde dat ik heel kort was in die kleur en dus west niet. Vanwege Harten8 en Harten7 in dummy hield ik de snitpositie op HartenB nog steeds open. Hartennegen had de tafel nog niet geraakt of ik kreeg het Spaans benauwd. Het was de meest domme kaart die ik had kunnen bijspelen: oost wist nu immers dat de start van Harten10 niet meer van 10-9 was. Daarom kon hij begrijpen dat zijn partner wel eens ultra kort in harten was. Geen hond immers die in dit biedverloop van een lange kleur met de tien start. Gelukkig dacht oost, de befaamde Henri Svarc, geen seconde na. De grootindustrieel uit Lille probeerde eerst RuitenA te incasseren, een voor zijn doen buitengewoon naïeve kaart. Hij zag daarna met lede ogen de rest van het spelverloop aan zich voorbijtrekken: RuitenA getroefd, KlaverA en klaveren naar de negen, SchoppenA-SchoppenH (zuid twee harten weg), Harten8 (met de boer dekken helpt niet, want dan is Harten7 hoog): 12 slagen. Het hele spel lag zo:

Zuid gever Noord OW kw. Schoppen AH4 Harten V87 Ruiten VB1096 Klaver 94WestOost Schoppen V10863 Schoppen B9752 Harten 10 Harten AB64 Ruiten 75432 Ruiten AH8 Klaver 65 Klaver 3 Zuid Schoppen - Harten H9532 Ruiten - Klaver AHVB10872 De interland speelde zich af op drie tafels. Op de tweede tafel opende Wubbo de Boer eveneens met 6Klaver en ook hij kreeg een doublet van oost. Bij hem echter werd de start van Harten10 wel gehonoreerd toen oost, Alain Lévy, het hartennaspel vond, ondanks dat De Boer in slag 1 technisch correct uit zijn hand een kleintje bijspeelde. Op de laatste tafel ontrolde zich precies hetzelfde biedverloop, met dat verschil dat hier de vierde hand (Jaap van der Neut) in plaats van een doublet te geven, paste. Gert-Jan Paulissen startte weer met Harten10. De leider, Marc Bompis, deed iets wat normaal gesproken heel verstandig is, maar hier radicaal verkeerd uitpakte: hij bestudeerde het hoofdstuk over uitkomsten op de systeemkaart van zijn Nederlandse tegenstanders. En waar Bompis in zijn onschuld op hoopte, vond hij: Van der Neut-Paulissen starten 'omgekeerd'. Van honneurcombinaties komen ze met de laagste uit (in plaats van met de hoogste). Dus bijvoorbeeld van B-10 start je met de 10. Derhalve legde de Parijzenaar een kleine harten in slag 1 met de bedoeling later op HartenB in west te snijden. De werkelijkheid bleek net even anders en 6Klaver ging ook op deze tafel down.

De pech die Wubbo de Boer op bovenstaand spel ondervond werd een paar dagen later ruimschoots goedgemaakt toen bleek dat hij de Meerstaete Consultancy Competitie voor het beste afspel van het jaar had gewonnen. Daarover volgende week meer, waarbij u ook topspeler Anton Maas aan het werk zult zien. Hij won de prijs voor het beste tegenspel.