ZOUTE PIT (2)

In de tuin van de familie Iacobelli staat nog een stuk van de oude stadsmuur waarop een enorme kappertjesplant woekert. Signora Iacobelli kan derhalve beschikken over riante voorraden zoute kappertjes (zie NRC 7-9-1996). Ze strooit daar graag een handje van bij de gebakken paprika's omdat ze net dat kleine beetje pit meebrengen waar die overheerlijk zoetgebakken paprika's in stilte om vragen. En zoute pit is een heel ander verhaal dan zure pit.

Dit verrukkelijke familierecept van de Iacobelli's is de eenvoud zelve. Voor 4 personen als antipasto:

500 gram rode en/of gele paprika's

4 eetlepels olijfolie extra vergine

25-30 gram zoute kappertjes (surplus aan zout zonodig weggewreven of afgespoeld)

Halveer de paprika's, verwijder zaadjes en zaadlijsten en snijd de vruchthelften in grote, platte stukken. Verhit de olie in een ruime bakpan met dikke bodem en fruit daarin de stukken paprika al roerend even aan op hoog vuur tot ze beginnen te kleuren. Draai het vuur laag, doe een deksel op de pan en laat de paprika's smoren op zeer laag vuur. Draai na 20 minuten de stukken paprika om en smoor ze nog 5-7 minuten tot ze door en door gaar zijn en aan weerszijden donkergekleurd langs de randen. Alleen door lang smoren op laag vuur krijgen paprika's die heerlijk volle zoete smaak. Roer de kappertjes erdoor, laat ze even meesmoren zodat ze hun zout kunnen verspreiden en doe alles over op een platte serveerschaal; laat vooral de smaakrijke olie niet in de pan achter maar giet hem over de stukken paprika. Eet de peperoni con capperi lauw of op kamertemperatuur en geef er wat ciabatta bij.