Museale opera in Dordt

Belcanto Festival Dordrecht met Demetrio e Polibio van G. Rossini o.l.v. Giliano Carella m.m.v. o.a. Sonia Ganassi, Maria Costanza Nocentini, Pietro Spagnoli en Aldo Bertolo. Gezien: 8/9 Kunstmin Dordrecht.

De toekomst van het Belcanto Festival, waarvan de vierde aflevering dit weekeinde in Dordrecht begon, staat op het spel nu staatssecretaris Nuis volgende week reageert op het advies van de Raad voor Cultuur. Die zei dat het Belcanto Festival wel gemist kan worden omdat er in Nederland genoeg belcanto-repertoire op hoog niveau wordt uitgevoerd. Als men echter het genre niet gelijkstelt met 'Italiaans' maar beperkt tot de typisch Italiaanse zangstijl tot Verdi, dan voeren de drie Nederlandse operagezelschappen dit seizoen geen enkele belcanto-opera uit. De liefhebbers onder de amateur-opera-organisato- ren zorgden er dit weekeinde zelf voor: Bellini's Norma in Groningen en Rossini's Demetrio e Polibio in Dordrecht.

De twee voorstellingen van Demetrio e Polibio in Dordrecht waren unica: de eerste opera van de 14- tot 16-jarige Rossini, die in 1812 in première ging, was sinds 1817 niet meer scènisch opgevoerd. Bovendien betrof het een reconstructie van de voorstelling uit 1812. Het decor bestond uit een serie achterdoeken en een aantal zetstukken en ook de enscenering was in zeer ouderwetse, in onze ogen buitengewoon knullig aandoende stijl. Regie zoals we die nu kennen bestond niet.

Op het podium heerste volmaakte symmetrie in poses en positionering. Van enige poging tot geloofwaardigheid was uitdrukkelijk geen sprake in dit verhaal over de liefde tussen de twee koningskinderen Siveno en Lisinga, die hun vaders met elkaar verzoenen.

Het ging vroeger niet zozeer om visualisering of duiding van de handeling, maar bijna uitsluitend om de uitbeelding van het verhaal met zang en muziek en dat resulteerde hier met een goed spelend orkest en competente zangers toch in een onderhoudende voorstelling. Opera zoals in Dordrecht nu al enige jaren wordt bedreven, beleeft men nergens meer, maar het is buitengewoon interessant eens zo'n operamuseumstuk te zien. Het Belcanto Festival wil ook meer zijn dan een museum en als er nog een toekomst is, hoopt men jonge componisten weer aria's te laten schrijven.

De muziek van de jonge Rossini bleek hier deels in de stijl van de tijd maar toch vooral ook al erg geniaal-Rossiniaans. Dat het stuk soms fragmentarisch aandoet komt wellicht door het ontstaansproces: de opera-entrepreneur en zanger Mombelli liet de zanger en opera-repetitor Rossini spelenderwijs losse stukjes libretto op muziek zetten. Het kwartet is mooi, lastig zijn sommige coloratuuraria's voor Lisinga, waarin Maria Costanza Nocentini óf een scherp gestoken stijl etaleerde, óf lange parelsnoeren aaneenreeg. Samen met Sonia Ganassi als Siveno zong Nocentini een verfijnd duet. Een volgend opmerkelijk evenement is vanavond in de Augustijnenkerk het optreden van de Italiaanse 'sopranist' Angelo Manzotti in castraat-aria's.