Doormodderen

'Draconische maatregelen vinden geen draagvlak in de Nederlandse samenleving', stelt het hoofdartikel onder bovenstaande titel. Ik meen dat hiervoor verschillende redenen bestaan.

Ten eerste: in dit vervoers- en distributieland bij uitstek eist de staat van de automobilist: bij de aanschaf én bij doorverkoop de hoogst mogelijke met daar bovenop ; dan nog een bedrag voor het verwijderen - over tien, vijftien jaar - van zijn voertuig; voor het bezit elk jaar 0,8 procent van de waarde als vermogensbelasting, plus een steeds stijgende wegenbelasting; bij gebruik het hoogste accijnsaandeel in Europa van de benzineprijs, èn exorbitante parkeergelden.

Ten tweede: dit alles, ook de onlangs aangekondigde verhoging, rechtvaardigt Den Haag met het verwijt dat de auto de grootste vervuiler zou zijn waarvan men het gebruik terug wil dringen. Maar Den Haag erkent ook: het gebruik mag niet te véél dalen, anders loopt de schatkist miljoenen mis.

Ten derde: er is de automobilist nog nooit verteld wat het gunstig effect is geweest van de (voor hém) kostbare maatregelen om de uitstoot van lood en schadelijke gassen te verminderen.

Ten vierde: bij de geplukte autogebruiker groeit het besef dat de oorzaak van de toenemende vervuiling niet zijn voertuig is, maar landbouw, glastuinbouw, elektrische centrales en heel wat industrieën, die van hogerhand worden ontzien en gevrijwaard.