Diekstra

Het beeld is onbegrijpelijk: professor Diekstra die voor zijn boek avond aan avond bladzijden uit boeken van zijn Amerikaanse collega's zit over te schrijven en de tekst onder eigen naam naar zijn uitgever stuurt. Iedereen, ook Diekstra, weet dat dat diefstal is.

Zou het kunnen dat Diekstra op eigen initiatief, of op aandringen van zijn uitgever een ghostwriter in de arm heeft genomen die op basis van door Diekstra daartoe geselecteerde boeken, een boek op naam van Diekstra heeft geschreven? In dat geval heeft Diekstra de tekst zoals die door de ghostwriter is geleverd, onvoldoende gecontroleerd op plagiaat voordat hij het fiat er aan gaf zijn naam eronder te zetten. Want uiteraard ligt, en dat zal de uitgever hem ook wel te verstaan hebben gegeven, de eindverantwoordelijkheid voor de tekst (en ook de emolumenten) bij Diekstra zelf. Al blijft plagiaat een ernstig feit, de rol van een slecht werkende ghostwriter maakt de zaak tenminste begrijpelijk, wat men van ghostwriting van wetenschappelijke of populair wetenschappelijke teksten ook mag vinden.