Zapman

Had ik al verteld wat mijn achtergronden zijn?

Waar ik vandaan kom, golden regels. Een korte broek stond gek. Vrouwen die op straat rookten, waren ordinair. De andere vrouwen waren dames. Een heer hoorde een hoed te dragen, om af te nemen als hij zo'n dame op straat tegenkwam. Het was onbehoorlijk om te blijven zitten als iemand je een hand kwam geven. Colbertje dicht knopen als je overeind kwam, los knopen als je weer ging zitten. En op straat werd niet gespuugd.

Ik ben nu ergens anders, ik woon bij de Albert Cuyp in Amsterdam. Het is veertig jaar later. Aan de overkant zie ik een man uit zijn huis komen. Daar gaat de eerste kwat al tegen de trottoirtegels, nog voor hij goed en wel op straat staat. Hij maakt een halve draai om de deur af te sluiten, en gaat daarbij in zijn eigen spuug staan. Straks trekt hij die schoenen onder zich op de bank. En dan al die hondenstront, een glibberige toestand hier. Beter je schoenen uittrekken voor je een woning in gaat.

Desmond Morris zou veronderstellen dat het territoriumdrang was: ze spugen om andere naakte apen duidelijk te maken dat die weg moeten blijven: hier is mijn boom, oprotten jullie. Maar die kerels spugen overal, waar ze ook komen. Zo groot kan hun jachtgebied niet zijn. Dus territoriumdrang kan het niet zijn. Ik dacht meer aan naäperij. Ze doen voetballers na van de televisie. De spugers willen net zo stoer zijn. Diep in hun hart leeft de overtuiging dat ook zij een miljoen per jaar waard zijn. Toevallig spelen ze niet in het eerste, maar ze zijn er flink genoeg voor. Moeten wij denken.

De voetballers op de velden kunnen het niet helpen, van rennen en draven komt speeksel. Dat moet ergens heen. Je kunt ze niet vragen om het in te slikken. Het beste zou zijn om dat gespuug niet in beeld te brengen. Even een piepje laten horen en een bos bloemen of een zonsondergang laten zien. De kijker zou denken: 'Daar heeft er weer een gespogen. Mooi dat ik dat niet heb hoeven zien. Ik heb liever een bloemetje. Trouwens, zo'n zonnetje zie ik ook graag.'

Maar hoe moet dat met live-uitzendingen? Dan moet er iemand achter de knoppen zitten die het spugen van tevoren ziet aankomen. Ik denk dat ik zoiets wel zou kunnen. Ik heb onmiddellijk door of er eentje speeksel gaat verzamelen. Je ziet het aan het samentrekken van de wangen. Meestal rochelen ze nog even voor de kwat komt. Maar dan heb ik al op een van de knoppen gedrukt. Zou ik me niet te goed voor voelen. Een prachtige levensinvulling: de beschaving een beetje vooruit helpen. Voor een mens een kleine stap, maar een grote voor de mensen.

    • Hans Aarsman