Het vrouwelijk kleurbeeld is rijker

Ook al lijkt het dat we zelf kiezen, anderen bepalen veelal wat wij mooi en lekker zullen vinden. Wie zijn het die onze smaak beïnvloeden en wat vinden zij zelf de moeite waard? Deze week als laatste in de serie smaakmakers Simon Verlaat: 'Felle kleuren zijn weer op hun retour.''

In 1993 verruilde Simon Verlaat zijn hoofdredacteurschap van het blad Man voor een directeursfunctie bij het Nederlands Mode Instituut (NMI). Daarnaast is hij sedert juni van dit jaar vice-president van Intercolor, een internationale organisatie op het gebied van kleurtendensen, waarin ruim vijftig landen zich hebben verenigd. Intercolor geeft adviezen aan uiteenlopende branches, zoals die van de cosmetica, accessoires, schoenen of het interieur. Maar ook een fietsenmaker die wil weten welke kleur lak zijn fietsen het volgende seizoen moeten hebben, kan zijn voordeel doen met informatie van de organisatie.

Twee maal per jaar komt Intercolor in Parijs bijeen en geven de aangesloten landen hun eigen kleurpresentaties. “Opmerkelijk is dat we zonder enig vooroverleg meestal in grote lijnen dezelfde ideeën en verwachtingen koesteren. Aan het einde van zo'n ontmoeting maken we een gemeenschappelijke kleurkaart waarmee we garen- en stoffenfabrikanten helpen. Die staan immers aan het begin van een kleurverandering. Een kleurbeeld is in het ene land haast nooit totaal verschillend van dat in een ander land. Er is eerder sprake van grote overeenkomsten.” Veel verder dan twee jaar kan Intercolor niet vooruit kijken, want de smaak van de consument is steeds minder voorspelbaar, waardoor de termijn van de kleurtrend telkens korter wordt.

Kleuren voor mannen zijn minder aan veranderingen onderhevig dan die voor vrouwen. Het vrouwelijk kleurbeeld is rijker, grilliger en speelser. En omdat kinderkleding nu eenmaal door vrouwen wordt gekocht, wordt die afgestemd op wat vrouwen mooi vinden.

Kort geleden kwam Intercolor samen voor een bespreking over de kleuren voor de zomer van 1998. Heel felle kleuren zijn, zo meent Verlaat, tegen die tijd waarschijnlijk alweer op hun retour. Voor vrouwen voorziet hij het komende seizoen een Calvin Klein-sfeertje. Een heel schoon en zuiver beeld met zachte kleuren. Voor mannen blijft het donker: grijs, zwart en blauw, met uitzondering van de sportkleding, waarin je juist weer felle kleuren zult zien. “Het lijkt vreemd dat wij nu al bezig zijn met 1998, maar tendensen op het gebied van silhouet en kleur zijn nooit een zaak van de een op de andere dag. Mode en kleurgebruik zijn een weerspiegeling van wat er in de maatschappij gebeurt en ontstaan door een mengelmoes van invloeden. Het is nu juist de kunst voor een organisatie als Intercolor om alles wat er in de wereld gebeurt in een kleurbeeld te vertalen.”

Ook de wereldwijde aandacht voor het milieu werkt op een gegeven moment door in de mode. In de afgelopen paar jaar heeft dat bijvoorbeeld de eco-look met z'n ecru, beige en zandtinten opgeleverd. Nu is dat beeld veranderd. Velen keerden als natuurlijke reactie het vale en sobere kleurbeeld de rug toe waardoor deze zomer oranje kon floreren. Het NMI had oranje weliswaar getipt als een kleur voor accessoires, maar volgens Verlaat zijn sommige confectionairs met hun massale produktie van oranje jurken, broeken en jasjes te ver doorgeschoten, met onverkochte voorraden als gevolg. Soms is het met tendensen snel gedaan.

Een invloed zoals die van het milieu werkt ook op andere terreinen door. Zo is volgens Verlaat de eco-trend rampzalig geweest voor de verkoop van cosmetica. Drie jaar lang was het niet meer nodig om kleuren te kopen, en de belangstelling voor lipsticks en rouges slonk enorm. Als een kleur- en modebeeld te lang aanhoudt, zegt de consument over het aanbod: dat heb ik al, en daarom moet de confectie-industrie altijd met iets nieuws komen.

Kleurveranderingen komen voor een deel ook uit de modewereld zelf. Een paar jaar geleden zag je de couturier Gianfranco Ferré opeens weer geel en groen terugbrengen in zijn collecties. “Die kleren waren redelijk spectaculair. Intercolor pikt zo'n beeld op en daar gaan we mee aan de slag en het aardige is dat je op een gegeven moment dergelijke kleuren in de collecties ziet opkomen. Eerst zie je wat gele dassen en hemden en langzaam waaiert zo'n kleur uit naar andere branches dan kleding, en zie je die tendens bijvoorbeeld terug in het interieur. Dit voorjaar hebben Intercolor en het NMI een bedrijf geadviseerd dat accessoires maakt voor de interieurindustrie. We zeiden: let op, neem een voorsprong, er komen in de zomer van '96 pastelkleuren aan en er is weer belangstelling voor Brigit Bardot-ruitjes en jaren vijftig sferen. De stilist van dat bedrijf heeft onze raad ter harte genomen en de eierdopjes en haasjes, uitgevoerd in pastel en BB-ruitjes, waren niet aan te slepen. Maar ook de auto-industrie maakt dankbaar gebruik van de ontwikkelingen van de kledingindustrie en het modefront.

“En wat nu zo merkwaardig is, met name de mensen die zich professioneel bezighouden met kleur en styling kleden zich bij voorkeur in zwart-wit, en dat beperkt zich niet tot de stilisten van het NMI. Als ik in Parijs kom voor de jaarlijkse Intercolorvergadering zie ik hetzelfde. Zwart-wit is een eigen leven gaan leiden. Men denkt: als ik dit aantrek laat ik zien dat ik creatief werk doe, en ik moet bekennen dat ik me er zelf ook schuldig aan maak.”

Vanaf begin september hebben het Nederlands Mode Instituut en Intercolor ruim honderd pagina's over trends in kleur van kleding tot cosmetica en interieur op Internet, adres: http://www.nmifashion.nl