A. Moonen lijkt gek maar weet exact wat hij doet

Voorstelling: Henri van Zanten presenteert...A. Moonen. Gezien: 2/9, Frascati, Amsterdam. Aldaar: 3/9, 22u. Inl. 020-6266866.

Mij lijkt het een hele onderneming, maar het is theatermaker Henri van Zanten gelukt om voor twee avonden de 'schrik van schrijvend Nederland', schrijver A. (punt) Moonen, te laten optreden. De bijzonderheid maakt deel uit van het piepkleine, onconventionele festivalletje (ON)ze keuze, in de Nes, dat jaarlijks tegelijk met het Theaterfestival wordt geprogrammeerd.

Logisch dat men aan A. Moonen gedacht heeft. Hij is de schepper van een scabreus oeuvre, waarin hij het, in een mengeling van Reviaans en Oekeliaans taalgebruik, voornamelijk over seks heeft. Maar ook over het leven - wat trouwens vaak hetzelfde is. Hij maakte gisteravond zijn debuut, vanavond speelt hij alweer zijn afscheidsvoorstelling.

Moonen is één van de weinige authentieke gekken die ons land telt. Hij is op een smaakvolle manier openhartig, hoe grof hij zijn gedachtengoed ook formuleert. Hij is anti-burgerlijk en pro-vrijheid, prettig-onaangepast en warm-menselijk. De interviews die hij zo nu en dan geeft - dezer dagen weer vanwege zijn nieuwe boek Koud Buffet - zijn steevast om van te smullen.

Daar staat-ie dan, op een leeg toneel, met Van Zanten als zwijgende bediende. Het grootste deel van zijn optreden bereidt hij zich voor op de 'ultieme, theatrale sterfscène'. Het resultaat is onbeholpen, aandoenlijk en hilarisch. Moonen mag gek lijken, hij weet precies wat hij doet. Met perfecte timing valt zijn gebit met regelmaat uit zijn flux-de-bouche, poedert hij zijn 'tweede gezichtje' met het oog op zijn hemelvaart, en vertelt hij 'zelfverzonnen' moppen. Ook last hij nog een levensgevaarlijke pauze in. Maar vrijwel iedere toeschouwer kwam terug voor het tweede deel.