R.L.Burnside

R.L.Burnside. A Ass Pocket Of Whiskey (Matador ole 214-2)

R.L.Burnside is een van de laatste der Amerikaanse Delta blues-zangers. Net als Muddy Waters en Elmore James is de 67-jarige Burnside geboren ergens in de delta van de Mississippi, vanwaaruit hij nog altijd opereert. Burnside, vader van viertien kinderen en al vijftig jaar aan het gitaarspelen, heeft in zijn leven slechts vijf platen opgenomen. Zijn nieuwste heet A Ass Pocket Of Whiskey, en hierop wordt hij begeleid door de Newyorkse blues-anarchisten van de Jon Spencer Blues Explosion.

A Ass Pocket Of Whiskey is een ware blues-plaat: gevaarlijk en ongelikt. Direct in het eerste nummer, Goin' Down South, raakt de groep in de kadans van een doorploegende trein. Zonder onderbreking stampt het ritme door terwijl de zwaar overstuurde gitaristen, in de beste Delta blues-traditie, eindeloos hun riffjes herhalen. Als melkbussen rammelende gitaren klinken daar dwars doorheen, aangevuld door een enkele woest gespeelde harmonica-solo.

R.L. zelf loeit en huilt en doet dat volgens de rijmschema's die al honderd jaar in de blues voorkomen: 'Momma, I'm a long way from home/ But that can do me no harm/'. Hij heeft een diepe stem, en klinkt soms alsof hij eigenlijk zijn lachen moet inhouden. En dat zou ook wel eens kunnen, want de combinatie van deze antieke bluespurist met de uit de hand lopende solo's van Jon Spencer klinkt inderdaad nogal komisch.