Wereldconventie kraakt top 12

Afgelopen weekeinde vond de 1e Modalfa Invitational Top 12 plaats. Een evenement met nogal wat exclusiviteit omgeven. De Modalfa bridgeclub kent slechts twee teams. Daarin zitten voornamelijk topspelers, aangevuld met een aantal vrienden. Een van de leden, oud-international Anton Maas, leek het een aardig idee om de twaalf sterkste paren van Nederland een weekeinde lang tegen elkaar te laten spelen - uiteraard op het hoofdkantoor van de Amsterdamse beleggingsmaatschappij Modalfa.

Behalve voor een handvol officials was er geen plaats voor toeschouwers. Door een live verslag op het Internet verwierf de Top 12 in één klap toch wereldwijde bekendheid. Daarbij werd gebruik gemaakt van een door de Canadees Fred Gitelman ontworpen bridgeprogramma dat de spellen werkelijk schitterend in beeld bracht. Belangstellenden kunnen de handen overigens nog steeds naspelen door de home page van Bridge Magazine IMP op te slaan: http://www.imp-bridge.nl/.

Als sportieve krachtmeting was de Top 12 interessant genoeg. De drie paren van het Nederlands team deden mee, evenals Westra-Leufkens. Nederlands beste paar heeft dat weekend evenwel geen potten kunnen breken en eindigde onder het gemiddelde. Het toernooi werd van begin tot (bijna) eind gedomineerd door de internationals Jaap van der Neut en Gert-Jan Paulissen. De overwinning ging verrassend genoeg echter naar Chris ten Kate en Bas Oosthoek. Via een monsterzege in de laatste ronde op uitgerekend Anton Maas (en zijn partner Frans Borm) slaagden de Utrechters er in Van der Neut-Paulissen met neuslengte te verslaan. Dit spel was allesbeslissend. De gebeurtenissen waren bepaald spectaculair:

Noord gever Noord Allen kw. Schoppen A982 Harten HV Ruiten A854 Klaver 764 West Oost Schoppen 106543 Schoppen HVB7 Harten A7 Harten 9642 Ruiten - Ruiten HV109 Klaver AHV982 Klaver B Zuid Schoppen - Harten B10853 Ruiten B7632 Klaver 1053

De jeugdinternationals Simon de Wijs en Ricco van Prooijen, die zich met een zevende plaats in dit sterke veld kranig weerden, zaten in OW in 6Schoppen geredoubleerd. Noord startte HartenH waarna het slem kansloos één down ging. Van der Neut-Paulissen kregen een nachtmerrie:

West Noord Oost Zuid

Paulissen De Boer Van der Neut Muller

1Ruiten pas 2Ruiten

4Klaver pas pas pas

Aan tafel dacht Jaap van der Neut dat 4Klaver een preëmptief bod was (lange klavers met weinig punten). Gert-Jan Paulissen bedoelde 4Klaver evenwel als een tweekleurenspel klaveren/schoppen, de zogenaamde 'Wereld-conventie'. Wie van de heren in de fout was gegaan, viel achteraf moeilijk te achterhalen; feit is dat 4Schoppen onverliesbaar is. De ogen van Paulissen spuwden vuur, terwijl spraakwaterval Van der Neut zich beperkte tot 'geen commentaar'. Detail: de conventie is ooit bedacht door Modalfa-secretaris Erik Kirchhoff. Tot overmaat van ramp ging Paulissen nog down in de klaverendeelscore: noord startte HartenH voor het aas van de leider die klaveren naar de boer speelde. De nagespeelde SchoppenH troefde zuid af. Deze bereikte noord met HartenV, waarna zuid nog een schoppenaftroever kreeg en SchoppenA de downslag vormde.

De tafel met de latere winnaars schudde het klassement goed door elkaar:

West Noord Oost Zuid

Ten Kate Borm Oosthoek Maas

1Ruiten 1Schoppen 2Ruiten

6Schoppen dbl pas pas

pas

Nadat Frans Borm het slem had gedoubleerd, moest Anton Maas nog een begin vinden. Hij legde Ruiten2 op tafel. De leider troefde op tafel en speelde schoppen naar de heer, gevolgd door KlaverB en nog een afgetroefde ruiten. Nu incasseerde hij KlaverA en KlaverH, terwijl NZ keurig meeliepen. In de hand gingen twee harten weg. De vierde (hoge) klaveren volgde en noord troefde voor, de leider troefde over, stak met een derde afgetroefde ruiten weer naar dummy over en speelde de vijfde klaveren. Noord troefde, de hand troefde weer over, de vierde ruiten werd op tafel getroefd, waarna de laatste (zesde) klaveren noord (met nog SchoppenA sec) deed overgeven: in de hand verdween de derde harten en het wonder was geschied: 6Schoppen gedoubleerd contract (OW +1660). De Top 12 was gekraakt.

    • Jan van Cleeff