Onvoorziene extra's

VENETIE, 31 AUG. 'Iniziative speciali' worden ze genoemd, de extraatjes in het programma van de 53-ste Mostra. Ze kunnen variëren van een documentaire over de totstandkoming van een film uit het hoofdprogramma - dit jaar Ken Loach' Nicaraguaanse liefdesverhaal Carla's Song - tot een melig animatiefilmpje als The Chicken from Outer Space, dat morgen de opmaat vormt van de Europese première van Independence Day.

Eergisteren was er zelfs een voorstelling die helemaal niet voorzien was. Dustin Hoffman, afgelopen woensdag de eerste ster die dit jaar een Gouden Leeuw 'alla carriera' ontving, had uit Amerika zijn nieuwste film meegenomen: American Buffalo, een door Michael Corrente verfilmd toneelstuk van David Mamet. Als eerbetoon aan de laureaat werd voor het strak geregisseerde Kammerspiel - één groots acteerduel van Hoffman en Dennis Franz - zelfs een plaatsje ingeruimd tijdens de in Venetië heilige siësta van 1 tot 3.

Na de voorstelling in de Sala Perla gaf Hoffman als een enthousiast docent tekst en uitleg bij de niet ondertitelde film, want “je geniet ook meer van museumbezoek wanneer je wat te horen krijgt over de tentoongestelde werken.”

De gedesillusioneerde rommelaar Teach, die hij in de film speelt, beschouwt hij als één van de drie mooiste personages uit het Amerikaanse theater, naast Stanley Kowalski (uit Tramlijn begeerte) en Willie Loman, die hij heeft gespeeld in Volker Schlöndorffs verfilming van Death of a Salesman. Zonder de indruk te wekken dat hij een film aan het verkopen was, prees Hoffman American Buffalo als “een low-budgetfilm van het soort dat naar mijn mening in onze dollarcultuur te weinig gemaakt wordt: een moedeloos makende ontleding van het mislukken van de Amerikaanse Droom.”

De Amerikaanse Droom bleek ook een belangrijk thema in een ander 'speciaal initiatief': de première van de gerestaureerde versie van Sergio Leone's Giù la testa/ A Fistful of Dynamite uit 1972. Het breedbeeld-epos over twee compagnons-tegen-wil-en-dank in revolutionair Mexico (Rod Steiger en James Coburn) werd ingelast op de plaats van The Fan, een Hollywoodfilm van Tony Scott die op het laatste moment niet af bleek te zijn. En zo kon de gelukkige liefhebber van spaghetti-westerns om acht uur 's morgens in de grootste zaal van het festival genieten van de droogste landschappen en de kunstigste explosies die op celluloid zijn vastgelegd - honderdzestig lome maar o zo mooie minuten lang.