ME (2)

Inderdaad ben je een 'outcast' wanneer je in Nederland ME-patient bent en er is geen medische hulp. Het handjevol Nederlandse ME-specialisten (Radboud Ziekenhuis Nijmegen) houdt zich alleen met onderzoek bezig.

In Amerika ligt dat anders. Al is het nog in de trial and error-fase, erzijn daar ME-klinieken waar patiënten met succes worden behandeld. Ja, datzal wel een smak geld kosten en daar zit het verzekeringswezen hier niet opte wachten. Omdat het Nederlands Huisartsen Genootschap tegen een ME-diagnose is, kunnen ze dit ook buiten de deur houden. Sinds de term 'objectiveerbare ziekte' is bedacht ben je als ME-patient rechteloos. Die term ontstond trouwens pas nadat het aantal ME-patienten fors was toegenomen. De bewijslast ligt nu bij de patiënt - die zich niet kan verdedigen, want er zijn geen ME-specialisten.

Het machtige NHG wil de ziekte niet erkennen en rechters worden door artsen verkeerd voorgelicht. De Nederlandse rechtstaat komt hierdoor in het geding.

Ik zie dit dan ook al lang niet meer als een medisch, maar als een politiek en mensenrechtelijk probleem. Zonder ME-protocol en -specialisten zal deze heksenjacht doorgaan.