Italie; Italiaanse ouders verlangen naar einde van zomer

ROME, 31 AUG. Veel kinderen worden steeds chagrijniger en weten niet meer hoe ze de tijd door moeten komen. Ouders lopen op hun laatste tandvlees. Maar over twee weken is de eindeloze zomervakantie in Italië eindelijk afgelopen.

Drie lange maanden zijn de scholen dicht. Half juni waren de laatste lessen, half september komen de nieuwe klassen weer voor het eerst bij elkaar. Het is een oude traditie, uit nood geboren. Op veel plaatsen in Italië is het in deze periode te warm om naar school te gaan. Van kinderen kan je bij 35 graden weinig aandacht verwachten, van onderwijzers weinig elan en inzet. En airconditioning is voor de meeste scholen te duur en geldt bovendien als slecht voor de gezondheid.

Tienduizenden mensen verdienen in de zomermaanden hun brood met het overbruggen van die twaalf weken. Aan het begin van de zomer - Italianen houden er niet van om ver vooruit te plannen - staan de kranten vol met aanbiedingen voor kampen in alle soorten en maten. Je kan je kind naar het strand brengen, op sportkamp doen, als ze wat ouder zijn op cursus sturen: computers, beeldende expressie, een taal. Je kan ze 's ochtends brengen en rond het middaguur halen, voor de werkende ouder met ambtenarentijden. Je kan ze ook de hele dag laten spelen of ze voor een week of langer wegbrengen. Dat laatste gebeurt ook met kinderen van zeven, acht jaar. Fabio, een bevriend gediplomeerd tennisser die een prettig betaalde baan in een gerenommeerd kamp heeft gevonden, vertelde dat daar kinderen bij zitten van wie de ouders af en toe met de helikopter op bezoek komen. Maar niet te vaak en niet ieder weekeinde, want de ouders hebben het druk, druk, druk.

Heel veel Italiaanse kinderen zijn zo minimaal een week onder de pannen, maar dan zijn er nog elf weken. Alleen de zeer draagkrachtigen kunnen hun kinderen weken achter elkaar laten amuseren op een kamp, en er is een schreeuwend tekort aan kinderopvang in Italië. Sommige particuliere scholen vormen in juli een soort speelklasjes waarin ook leerlingen van andere scholen terecht kunnen, maar in augustus is alles dicht.

Veel ouders prijzen zich in de zomermaanden gelukkig met een grote familie. De kinderen gaan een paar dagen naar oma, een weekje naar oom en tante en een weekje met moeder alleen weg. Bij voorkeur wordt dat georganiseerd volgens de stelregel 'twee weken aan zee, twee weken in de bergen', een eeuwenoud gezondheidsrecept. Met kunst- en vliegwerk worden zo de drie maanden overbrugd. Al onze kennissen hebben daar hun eigen manier voor.

Angela en Andrea bijvoorbeeld waren aanvankelijk radeloos. Na twee jaar solliciteren had Angela eindelijk een nieuwe baan gevonden, in juli. Na veel dubben besloten ze dat broodnodige extra salaris maar uit te geven aan kampen en scholen voor hun twee kinderen in juli. De ene beschikbare oma is ook niet meer zo sterk, en in augustus moesten zij hun toevlucht nemen tot een list. Volgend jaar komt een au pair helpen bij de kinderopvang, en ze hebben twee keer iemand een week op proef gevraagd. Tien dagen vakantie met het hele gezin en hulp van oma en zussen maakten de rest van de maand vol.

Omdat Michela en Giuliano vrijwel geen beroep doen op hun familie, hebben ze de afgelopen weken om beurten vakantiedagen opgenomen. Michela gaat met haar kinderen naar het strand, waar ze een badhokje heeft gehuurd. Giuliano probeert twee vliegen in één klap te slaan en gaat vaak met zijn kinderen op bezoek bij zijn moeder, die in een appartementje in de stad woont. Voor hun kinderen was papa deze zomer duidelijk minder populair dan la mamma.

Roberta en Stefano leven van dag tot dag. Ze kunnen weinig anders, want Stefano vliegt en de waarde van de dienstroosters blijkt vooral in de zomermaanden betrekkelijk te zijn. Hun kinderen houden een estafette naar familie en vrienden. Meestal gaat dat goed, maar soms moet Roberta zich onverwachts ziek melden met een 'zomergriepje' omdat het anders niet lukt.

Ook voor de meeste kinderen zijn die drie maanden erg lang. Misschien dat een paar schrijvers-in-de-dop ongemerkt inspiratie opdoen voor een van die aangenaam trage vakantieverhalen waar de Italiaanse literatuur vol mee zit. Maar de rest vindt op een gegeven moment zelfs het strand en de speeltuin niet interessant meer.

Als over twee weken de deuren van de scholen weer opengaan, zal het op de meeste plaatsen in Italië nog mooi weer zijn. De wintergarderobe wordt pas ergens in oktober uit de kast gehaald. Maar voor de ouders met jonge kinderen is de zomer dan voorbij. En zelfs de meest verstokte zonaanbidder onder hen zegt: Eindelijk.