Diekstra en uitgeverij ruziën over plagiaat

ROTTERDAM, 30 AUG.In een schriftelijke verklaring wijt de van plagiaat beschuldigde hoogleraar R. Diekstra het overschrijven uit andermans werk voor een belangrijk deel aan zijn uitgeverij Bruna. “Dat is de beleving van Diekstra, maar geen correcte weergave van de werkelijkheid”, zegt directeur M. van der Beek van de Utrechtse uitgeverij. Zij bespreekt vandaag met haar advocaten of er stappen tegen de succesvolle auteur worden ondernomen.

Diekstra zegt dat hij onverwacht in een laat stadium voor zijn zelfhulp-boek 'Het onderste boven' twee keer zoveel tekst heeft moeten leveren dan was afgesproken. Publicatie van dit boek was gekoppeld aan de gelijknamige televisieserie, waarvan de laatste aflevering begin februari van dit jaar werd uitgezonden. “Ik zag daartoe in die periode volstrekt geen kans”, aldus Diekstra. Bruna-directeur Van der Beek: “Toen de serie begon was er tegen de afspraak in geen tekst. Diekstra had niets klaar, hij heeft ons voor het blok gezet. Wij waren tot een noodgreep gedwongen.” Volgens de directeur is toen in goed overleg de beslissing genomen aan het eind van de televisieserie “een wat zwaarder werk” uit te brengen. De produktie geschiedde onder auspiciën van het Nationaal Fonds Geestelijke Volksgezondheid (NFGV) in Utrecht. De advocaat van het fonds, mr. R. Le Poole stoort zich aan Diekstra's “suggestie dat het fonds verantwoordelijk is voor het regelen van rechten”. “Daar is geen sprake van”, aldus Le Poole, die zich nog beraadt op verdere stappen.

Intussen worden bij de uitgeverij iedere dag tientallen brieven van Diekstra-aanhangers bezorgd. Volgens Van der Beek betreft het uitsluitend adhesiebetuigingen. “De lezers vinden het allemaal heel erg voor Diekstra. De één bedankt hem dat hij haar leven heeft gered, de ander wenst hem veel sterkte”, aldus de Bruna-directeur. Op de vraag of Amerikaanse uitgevers inmiddels een claim hebben ingediend geeft ze geen commentaar.

In twee afleveringen beschreef het weekblad Vrij Nederland dat Diekstra voor twee van zijn bestsellers meer dan 80 pagina's letterlijk had overgenomen uit werken van Amerikaanse collega's, zonder dit te vermelden. De hoogleraar verweert zich met een verwijzing naar de inleiding in 'Als leven pijn doet': “Ik heb expliciet gezegd dat het wemelt van de ideeën en formuleringen van Gordon's boek When living hurts. (...) Ik besef, gezien alles dat in de afgelopen tijd op mij af is gekomen, dat dit een fout is geweest.”