Brabants Orkest bij Mark Soustrot in goede handen

Concert: Het Brabants Orkest o.l.v. Mark Soustrot m.m.v. Jean-Yves Thibaudet, piano. Gehoord: 29/8 Concertgebouw Amsterdam. Herhaling: 30/8 Muziekcentrum Frits Philips Eindhoven.

Vanavond vindt in het Eindhovense Muziekcentrum Frits Philips het galaconcert plaats ter gelegenheid van het aantreden van Marc Soustrot als nieuwe chefdirigent van Het Brabants Orkest. De 47-jarige Fransman treedt daarmee officieel in de voetsporen van Arpád Joó, de Hongaarse dirigent die twee jaar gelegen zijn congé kreeg toen bleek dat hij een repetitie met het orkest had afgezegd om in Duitsland met een ander te kunnen optreden.

Het incident bleek de opmaat tot een van periode vol gehassebas. De niet optimaal functionerende directeur Hubert van Werkhoven vertrok nadien, en ook werd de bezem door het bestuur gehaald.

Dat bestuur kreeg het afgelopen juni aan de stok met Soustrot, die inmiddels was aangesteld als chefdirigent. Soustrot diende zijn ontslag in omdat hij niet gekend was in de beslissing Jaap van Zweden aan te stellen als vaste gastdirigent. De orkestleden stelden zich echter pal op achter Soustrot en hij trok zijn ontslag weer in. Er werd een motie van wantrouwen ingediend tegen het bestuur, dat daarop zijn mandaat ter beschikking stelde.

Het Brabants Orkest mag, ondanks de adviescommissie die staatssecretaris Nuis instelde om de problemen uit de weg te ruimen, momenteel nog altijd bestuurloos zijn - in artistiek opzicht is het gezelschap dat allerminst. Als het optreden van gisteren in het Amsterdamse Concertgebouw (waar hetzelfde programma werd gespeeld als vanavond in Eindhoven) één ding duidelijk maakte, dan is het dat Soustrot een roerganger is die alle vertrouwen inboezemt voor de toekomst.

De programmaonderdelen grepen thematisch goed ineen en de orkestleden speelden onder zijn leiding secuur en aandachtig. Soustrot tekende voor uitgebalanceerde dynamische vlakvullingen, terwijl zijn aanstekelijk tintelende ritmiek haast verleidt tot meedeinen. Francks Variations symphoniques, met pianist Jean-Yves Thibaudet als solist, werden zodoende krachtig en stuwend begeleid. In de Totentanz van Liszt fungeerde de begeleidingspartij als een hecht kader die de solist tegelijkertijd voldoende ruimte liet zijn pianistieke huzarenestukje optimaal te kunnen volbrengen.

De opbouw van de stukken is bij Soustrot vernuftig en juist geproportioneerd; beide uitersten van het dynamisch spectrum klinken overtuigend, ofschoon tijdens het Poco adagio in Saint-Saëns Derde symfonie de spanning niet altijd kon worden vastgehouden.

Wat dat betreft was de, met blote handen uit het luchtledige geboetseerde, opening van de Suite Pelléas et Mélisande van Fauré beduidend intenser.