Muziek is vaak het kijken waard

Sonic Acts. Festival voor nieuwe elektronische muziek; t/m 30/8 in Paradiso en STEIM, Amsterdam. Gehoord: 28/8. Vandaag laatste dag.

Voor de derde maal vindt in Amsterdam Sonic Acts plaats, een tweedaags festival voor nieuwe elektronische muziek dat wordt georganiseerd door het Koninklijk Conservatorium en Paradiso. In de STEIM-studio aan de Utrechtsedwarstraat kan een randprogramma worden bijgewoond en wordt, daags na het officiële festival, een 'Sonic Acts Toetje' geserveerd met de belofte nieuwe inhoud te geven aan de nieuwe media.

Tijdens Sonic Acts komt een nieuwe generatie musici aan bod die is groot geworden met house, hiphop, techno, punk enz. Met deze achtergrond van de penetrante beat en het snoeiharde volume heeft zij zich gestort op de elektronische muziek, die intussen door een performance-achtige presentatie steeds vaker de moeite van het kijken waard is. Woensdag zwaaide Alex Schaub - slechts gehuld in een schaamlap - de lichtbundels van zijn metershoge toren met diaprojectoren op indringende wijze door de verduisterde zaal, terwijl zijn rauwe muziek tot in de maag doorbeukte (oordopjes zijn à raison van ƒ 2,50 bij de bar verkrijgbaar).

Aan het bestaande instrumentarium heeft de jongste generatie al lang niet meer genoeg, getuige de zelf geconcipieerde instrumenten met veelzeggende namen als het Web van Eric Stalenhoef of het Beest van Wart Wamsteker. En hoezeer deze generatie haar muzikale oorsprong trouw blijft, blijkt uit het feit dat tot diep in de nacht kan worden geswingd op de muziekkeuzen van DJ's Angelo en Hansz. Tussen de programma-onderdelen door kan men, een stijve nek riskerend, vanuit de ontvangsthal naar een video kijken die op de tussenverdieping staat opgesteld. Hierop is werk te zien van onder anderen Dick Raaymakers en Arnold Hoogerwerf. In de kleine zaal wordt verder continu de presentatie PUNT van Bela Römer gespeeld. Met behulp van twee computers, MIDI en andere technieken worden twee grote cirkels telkens van een andere kleur voorzien, terwijl door de speakers kunstmatig gegeneerde donderklanken, klokken en vliegtuigen klinken als een soort abstract realistisch geluidsbehang.

De Brit Robin Rimbaud, alias 'Scanner', voorzag muziek van Stockhausen van een hedendaags commentaar vol stemmen, slagwerksamples en drijvende klanklagen. Ellen Corver en Sepp Grotenhuis openden het festival met een voorbeeldige uitvoering van Stockhausens Mantra, een historische compositie voor twee piano's, slagwerk en een handjevol elektronica, die te midden van de geavanceerde techniek van tegenwoordig opvallend primitief aandoet - zowel in technische zin als in de praktische toepassing. Wie nog altijd denkt dat de hedendaagse muziek in een statische fase is beland, moet daarom zijn oor maar eens te luisteren leggen bij Sonic Acts.