Kinderkamers

Miranda van Hal woont samen met haar vriend Aad van Zundert in een afbraakpand in het centrum van Rotterdam. De kamer voor dochter Wolke moest vooral fris zijn, vond ze, en dus verfde ze wolken en zonnebloemen op de muren. Geen kant-en-klaar ameublementje uit de postordercatalogus dus, maar een zorgvuldig samengesteld tableau van spiegeltjes en kraaltjes. Omdat ze de meeste kinderwagens te opzichtig vond, nam Miranda een Maxi-Taxi. “Met zo'n popperige out-door wagen ben je zo aanwezig in het park.”

Lola's kamer moest de sfeer ademen van een sprookje uit duizend-en-een-nacht. Uit India nam het Tilburgse paar - nog voordat Rian van Seeters in verwachting was - een kleurrijk mobiel, een manteltje en muiltjes mee. In de zesde maand lakte haar man Hans Vogels de blankhouten familiewieg en verhoogde hij de commode, terwijl Rian een klamboe van de Hema met kleine bolletjes bestikte. Drie weken voor de bevalling timmerde Hans zelf een Indiase kast die hij met mythische figuren beschilderde. Vlak voordat Rian in de taxi naar het ziekenhuis vertrok, hing ze nog een Marokkaans lantaarntje op.

Toen Bernadette Smits in verwachting was van haar derde dochter Sophie belde haar partner Ruud Duvekot adverteerders in de plaatselijke snuffelkrant af op zoek naar een rotanwieg en een wipstoel. Bij Baby Rent in Utrecht huurde hij een Baby-Bag en een stoeltje aan een springveer. Bernadette bekleedde intussen eigenhandig de wieg met een geelgebloemd stofje en Ruud figuurzaagde een plafondlamp en een tuimelaar. Van de gekochte ecrukleurige kinderwagen heeft Bernadette alweer spijt. “Hij loopt heerlijk, maar o wat is-ie truttig. En hij past slecht in de auto.”