Kiezen aan het kraambed; Luiers van plastic of katoen; Onverwoestbaar vuil

Er valt volop te debatteren rondom het kraambed. Thuis bevallen of in het ziekenhuis? Pijn lijden of pijn bestrijden? Aan de borst of aan de fles? Luiers van plastic of van katoen? Iedereen is deskundig, aan stellige opvattingen geen gebrek. Een handleiding met feiten en argumenten.

Een droom van gebruiksgemak, voorzien van anti-lekrandjes, turboplakstrips en superabsorptielagen, versierd met vrolijke details en razendsnel in gebruik. De high-tech wegwerpluier, het lijkt wel een auto. Misschien zijn Nederlanders aan hun wegwerpluiers ook niet minder gehecht. Ruim 95 procent van de ouders kan het niet laten zulke luiers om het onzindelijke kind te vouwen. Begrijpelijk, want ze functioneren voortreffelijk. Werkelijk geen druppel komt er op baby's blije billen terecht.

Het leven is na het krijgen van een kind al chaotisch genoeg. Tussen kraamvisite, darmkrampjes, voedingen en huiluurtjes door heeft de moderne mens wel wat zinvollers te doen dan de luierwas - voor poep schrapen uit katoen zijn veel Nederlanders tegenwoordig veel te hoog opgeleid. Lang leve de wegwerpluier! Helaas geldt dat in meer opzichten. Ook op de vuilnisbelt zijn ze onverwoestbaar. Wegwerpluiers worden door luierfabrikanten weliswaar 'papieren' luiers genoemd, maar ze bestaan voor bijna eenderde uit kunststof. De verpakking is dan nog niet meegerekend. Jaarlijks worden in Nederland ruim tienduizend vuilniswagens vol luiers weggegooid. Al is katoen ook niet bepaald milieuvriendelijk (bij de katoenteelt wordt kwistig met pesticiden gespoten, en wassen kost water en energie), toch knaagt het gebruik van katoenen luiers uiteindelijk stukken minder aan het geweten dan de plastic exemplaren. Omdat katoen veel langer meegaat.

Zelf katoenen luiers wassen blijft voor het milieu het minst schadelijk. Maar wie zichzelf dat nog wil aandoen, is een masochist. Sinds een paar jaar bestaan er daarom luierservices. Zij brengen schone katoenen luiers aan huis en een stinkende emmer om ze in te doen. De stank is afkomstig van een luchtverfrissende 'deodisk', die hevig naar bloesem ruikt. Die kan eruit. Is de emmer na een week vol met plas- en poepluiers (die er met volledige inhoud in mogen), dan wordt hij opgehaald.

Het gebruik van luierservices is bijna net zo duur als wegwerpluiers, wat dus geen reden is ervan af te zien. Bovendien kunnen Nederlandse luierservices het hoofd vooralsnog ternauwernood boven water houden, zodat ze er alles aan doen om klanten te winnen. Zo laten ze steeds dikkere luiers ontwerpen, waardoor een kletsnatte lap allang niet meer gebruikelijk is. De service is bovendien aandoenlijk: tevoren krijgt men aan huis onderricht in onder meer de 'spuitluiervouw'.

Desgewenst worden de vieze luiers van bijvoorbeeld co-ouders of werkende ouders met een baby in het kinderdagverblijf voor dezelfde prijs op twee adressen afgehaald.

Maar de belangrijkste luier-besparing biedt de Chinese oplossing. Daar dragen peuters speciale hansopjes. Hun billen steken vrolijk naarbuiten, en eenmaal in nood worden ze eenvoudig boven de goot gehouden. Na een paar maanden zijn ze zindelijk.