Ruzie Vlaams Blok over IJzerbedevaart

BRUSSEL, 28 AUG. In de extreemrechtse partij Vlaams Blok is tweespalt ontstaan na de rellen van afgelopen zondag tijdens de IJzerbedevaart. Op die jaarlijkse bijeenkomst van de Vlaamse beweging kwam het tot een handgemeen tussen gematigde en extreme nationalisten onder wie aanhangers van het Vlaams Blok.

Uit onvrede over het optreden van zijn partijgenoten is parlementariër Jan Caubergs uit het Vlaams Blok gestapt. Hij blijft in het Vlaams parlement als onafhankelijk nationalist. Ook zijn zoon Armand Caubergs, provincie- en gemeenteraadslid voor het Vlaams Blok, stapt uit de partij evenals het Gentse gemeenteraadslid Pascal de Coene. Zondag bleek al dat niet alle Vlaams Blok sympathisanten tevreden waren met de vechtpartijen tijdens de IJzerbedevaart.

Caubergs deelt de kritiek van de radicale nationalisten dat het huidige IJzerbedevaartcomité te gematigd is omdat het niet onverkort ijvert voor een zelfstandig Vlaanderen. Maar hij veroordeelt het gewelddadig optreden. “Ik ben tegen iedere vorm van geweld”, stelt Caubergs. “Je vecht niet op de IJzerweide. Die is heilig voor mij.” Volgens de parlementariër was afgesproken dat Vlaams Blokkers zondag uit protest de bedevaartsweide zouden verlaten, zodra comité-voorzitter Lionel Vandenberghe zijn toespraak begon. In plaats daarvan deden de extreemnationalisten een poging de IJzertoren te bestormen en kwam het tot een handgemeen tussen radicalen en gematigden.

De voorzitter van het Vlaams Blok, Frank Vanhecke, verklaarde na afloop van de IJzerbedevaart dat het geweld een “noodzakelijk kwaad” was geweest. Vanhecke ontkent dat de acties door het Vlaams Blok werden geïnitieerd. Niet-politieke groeperingen als het extreemrechtse Voorpost en de Vlaams Nationale Jeugd zouden de acties hebben voorbereid. Maar ook Vlaams Blok senator Wim Verreycken leek, met walkie-talkie in de hand, een coördinerdende rol te vervullen. Hij ging op de vuist met de ondervoorzitter van de Vlaamsnationale Volksunie, Patrick Vankrunkelsven.

Van Hecke trad in juni aan als voorzitter van het Vlaams Blok. Hij volgde oprichter Karel Dillen op, die met Vanhecke een keuze vermeed tussen zijn twee gedoodverfde opvolgers: Filip Dewinter en Gerolf Annemans. Beide, rivaliserende kopstukken vertegenwoordigen een eigen stroming binnen de partij: Dewinter een extreem nationalistische, Annemans is gematigder.