Lusteloze Krajicek kan weer met vakantie

NEW YORK, 28 AUG. Alsof hij nooit Wimbledon had gewonnen, zo sjokte Richard Krajicek gisteren over het beton van het Louis Armstrong Stadium in New York. “Als ik verlies, wil ik voortaan gracieus verliezen”, sprak de beste tennisser van Nederland vorige maand na het veroveren van zijn eerste grote titel. Van dat fraaie voornemen kwam bij de US Open niets terecht. Op Flushing Meadow leed Krajicek in de eerste ronde tegen Stefan Edberg een roemloze nederlaag: 6-3, 6-3 en 6-3.

Waar was de evenwichtige en strijdlustige tennisser die in Londen triomfeerde? De flitsende backhandreturn? De dodelijke forehand? Crackerjacker, de kampioen van Wimbledon, was onherkenbaar op het centre court van Flushing Meadow. Na de eerste de beste tegenvaller - een formidabele servicereturn van Edberg - liep hij al met gebogen hoofd naar de achterlijn. Met de bekende wegwerpgebaren uit het 'pre-Wimbledontijdperk' reageerde Krajicek vervolgens op elke tegenslag. Of het nu een dubieuze beslissing van een lijnrechter, een overkomend vliegtuig of een staaltje van eigen onvermogen betrof.

Zijn lusteloze en slordige spel stak schril af bij de gretigheid en concentratie van Edberg. De 30-jarige Zweed, die aan het eind van het jaar met pensioen gaat, maakte bij zijn 54ste en laatste grandslamtoernooi een bijzonder gedreven indruk. Zoals altijd met de mond half open demonstreerde de voormalige nummer één weer eens hoe sierlijk tennis gespeeld kan worden. Hoe techniek het van kracht kan winnen. Zelf deed Edberg na afloop nogal bescheiden over zijn prestatie: “Ik heb vandaag niet buitengewoon goed gespeeld, wel heel vast. Richard had beslist zijn dag niet en daar heb ik van geprofiteerd.”

Edberg, fanatiek gesteund door het Amerikaanse publiek, brak Krajicek meteen in zijn eerste servicegame. Met elegant serve-en-volley verdedigde de Zweed zijn voorsprong. Alleen in de vierde game kwam Edberg tweemaal in de problemen, maar Krajicek liet de breekmogelijkheden onbenut. Bij 5-3 benutte de Zweed meteen het eerste setpunt dat hij op de service van Krajicek kreeg.

De tweede set was een kopie van de eerste. Weer verloor Krajicek zijn eerste opslagbeurt en miste hij een paar kansen om het evenwicht te herstellen. Bij 4-1 liet Krajicek de toernooi-arts opdraven wegens een bloedende neus. “Ik had echt een off-day”, zei hij na afloop, “want volgens de dokter had ik me gesneden aan mijn handdoek.”

Ook in de derde set kreeg Krajicek geen vat op de gevarieerde service van Edberg. Bovendien bleef de Zweed met veel succes de zeer matige backhand van zijn tegenstander bestoken. Liefst 27 keer ging Krajicek in de fout. Met een dubbele fout sloot de nummer vijf van de plaatsingslijst na 1 uur en 44 minuten in stijl af. De 18.000 toeschouwers beloonden Edberg met een staande ovatie, Krajicek verdween binnen twintig seconden van het centre court.

Op de persconferentie wekte Krajicek even later de indruk dat hij van een zware last was verlost. “Anderhalf uur geleden is mijn vakantie begonnen”, zei hij opgelucht. “Ik neem zeker drie weken vrij, ik ben moe van het tennis.” Een verklaring voor zijn slappe spel had hij niet: “Ik was lichamelijk en mentaal niet agressief genoeg. Mijn hoofd vertelde mijn benen niet dat ze harder moesten lopen.”

Direct na Wimbledon nam Krajicek ook al vrijaf. In de bergen van Oostenrijk rustte hij drie weken uit van de vermoeienissen in Londen. De eerste twee weken raakte hij zelfs geen racket aan. Kennelijk was die rustperiode toch te kort, concludeerde Krajicek gisteren. “Ik voel me niet echt gelukkig op de baan. De afgelopen week had ik na een uur steeds geen zin meer om verder te trainen. Dat zijn indicaties dat mijn lichaam rust nodig heeft. Na overleg met mijn trainer ben ik toen maar gestopt. Forceren heeft geen zin.”

Voor de Amerikanen viel King Richard gisteren van zijn troon. Dat ze hem een eendagsvlieg noemen, deed de Wimbledonkampioen niets. “Ik heb het meest prestigieuze van de vier grandslamtoernooien gewonnen, dat nemen ze me niet meer af.”

Een Wimbledon-kampioen die in de eerste ronde van de US Open wordt uitgeschakeld, Edberg wist precies hoe het voelde. De Zweed was in 1990 de laatste geweest die het overkwam. Na in de finale in Londen van Becker te hebben gewonnen, verloor Edberg in New York in de openingsronde van de Rus Alexander Volkov. “Je voelt je dan niet prettig”, herinnerde hij zich gisteren.

De Zweed voelde zich voor zijn veertiende en laatste US Open niet nerveus. “Ik was heel kalm. Aan deze baan bewaar ik zoveel mooie herinneringen. Ik heb hier de beste wedstrijden van mijn carrière gespeeld.” Edberg noemde 1992 zijn beste jaar bij de US Open. Dat jaar veroverde hij de titel na onder meer drie vijfsetters, waarvan de bijna viereneenhalf uur durende marathonpartij tegen Krajicek in de vierde ronde de meest dramatische was. De destijds 20-jarige Nederlander stond in de vijfde set met 3-1 voor, maar verspeelde zijn voorsprong. Bij 4-4 en 15-40 liet hij vervolgens twee breekpunten onbenut.

Edberg, die vorig jaar in Doha de laatste van zijn 41 toernooizeges boekte, wist de laatste jaren zijn positie op de wereldranglijst niet langer te consolideren. “Met pensioen gaan is niet makkelijk”, zei de nummer 28 van de ranglijst. “Maar ik heb geen zin om in het circuit te blijven hangen als ik niet meer zo kan presteren als ik graag wil. Ik wil in de toptien staan en het gevoel hebben nog een grand-slamtoernooi te kunnen winnen. Dat lukt me volgend jaar op mijn 31ste vast niet meer. Het is tijd om te stoppen, voor het te laat is.”

Toch ontbrak het de Zweed niet aan gevoel voor eigenwaarde. Toen hem werd gevraagd of de zege op Krajicek een grote verrassing was, antwoordde Edberg: “Op papier wel. Maar ik zou het eerder een kleine verrassing noemen. Zeker geen grote, nee.”