Gouden zwemmer wil rust, warm bad en een bal gehakt

AMSTERDAM, 28 AUG. Het is niet moeilijk om in alle drukte van atleten, hun familieleden, trainers, Erica Terpstra en andere officials de man te vinden die op de Paralympics het meest heeft geïmponeerd. In de Onyxhal van het congrescentrum Rai in Amsterdam zijn de meeste ogen en cameralenzen gericht op Alwin de Groot.

Om zijn nek rinkelen de acht medailles die hij in Atlanta heeft gewonnen: vijf gouden, twee zilveren, één bronzen. De zwemmer uit Barneveld blijft rustig onder al die belangstelling. Geduldig en beleefd staat hij de pers te woord.

De acht medailles van De Groot zijn het grootste aandeel in de oogst van de nationale gehandicaptenploeg. Met 45 medailles eindigde Nederland op de achtste plaats in het landenklassement. De ruim honderd Paralympiërs en hun begeleiders keerden gisteren onder leiding van chef de mission Cees Vervoorn terug in Nederland. In de Rai werden ze door familie en vrienden opgewacht en heette de Amsterdamse burgemeester Patijn hen welkom.

“Het is een fantastisch toernooi geweest”, zegt Alwin de Groot, terwijl hij van een afstand de lovende toespraken van Patijn, Terpstra en IOC-lid Anton Geesink aanhoort. “Ik had van tevoren niet gedacht dat ik zoveel medailles zou winnen. Elke medaille is mooi. Maar de tijden die ik gezwommen heb zijn helemaal fantastisch.”

De Groot verbeterde wereldrecords op vier afstanden: de 200 meter wisselslag, de 400 meter vrije slag, de 100 meter rugslag en de 100 meter vrije slag. Zijn vijfde gouden medaille won hij op de 50 meter vrije slag. De twee zilveren plakken op de 100 meter vlinderslag en de 100 meter schoolslag en het brons op de vier keer 100 meter wisselslag.

De 24-jarige De Groot kwam in het paralympisch zwemtoernooi uit in de klasse S 10. Dat is de wedstrijdklasse voor de minst gehandicapten. De Groot heeft een spitsvoet: de hiel van zijn linkervoet is opgetrokken en de voorvoet naar beneden gericht.

Op driejarige leeftijd werd De Groot getroffen door een hersenbloeding. Hij hield er een groeivertraging in beide benen aan over. Het linkerbeen is redelijk volgroeid, het rechterbeen niet. Alle zwemmers uit de S 10-klasse missen het onderste deel van hun armen of benen. Aangezien De Groot gehandicapt is aan beide benen, hoort hij eigenlijk in de klasse S 9 thuis. Volgens zijn ouders wil hij dat niet omdat hij in de S 10-klasse “tenminste tegenstand heeft”.

Moeder De Groot is apetrots op haar zoon, vertelt ze terwijl hij op het podium wordt uitgenodigd om een woordje tot het publiek te richten. “Alwin is altijd al een sportieve jongen geweest. Als hij niet gehandicapt was geweest, had hij voor een vechtsport gekozen.” De ouders van Alwin hebben de verrichtingen van hun zoon via de televisie moeten volgen. Dat was niet makkelijk, omdat de Nederlandse zenders weinig aandacht hebben besteed aan de Paralympics. “Alleen de BBC had veel uitzendingen, maar die brachten niet alle wedstrijden van Alwin in beeld. En als we naar de BBC keken, bleek later dat Alwin net op Nederland 2 in beeld was.”

De Groot steekt ook in het Nederlandse zwemcircuit voor gehandicapten met kop en schouders boven de rest uit. Samen met zijn ploeggenoot Jurjen Engelsman komt hij ook geregeld uit in wedstrijden voor niet-gehandicapte zwemmers. “En ook daar pikken we af en toe onze medailles mee”, zegt Engelsman.

De 22-jarige Engelsman zwemt voor zijn club in Schiedam, De Groot voor de topzwemclub De Waterkip (DWK) in zijn woonplaats Barneveld. “Ik vind het niet zo gek dat we goed mee kunnen met de valide zwemmers”, zegt Engelsman wiens linkeronderbeen geamputeerd is. “Normaal gesproken zwemt een topzwemmer voor 70 procent op zijn armen en voor 30 procent op zijn benen. Bij ons is die verhouding 90:10.”

Engelsman won in Atlanta vijf medailles, waaronder een gouden op de 100 meter schoolslag. Beide zwemmers denken nu al aan de Paralympics in het jaar 2000 in Sydney. De Groot laat zijn deelname afhangen van het benodigde sponsorgeld. Engelsman heeft Sydney definitief in zijn planning staan “Ik moet nog twee jaar studeren, maar daarna ga ik absoluut hard trainen voor Sydney. Daar wil ik dan nog één keer mijn grenzen verleggen. Wellicht lukt het me om Alwin voorbij te streven.”

De Groot wil voorlopig even rust, wat de komende dagen niet zal meevallen. Vandaag wacht hem een ontvangst bij premier Kok. Verder heeft de gemeente Barneveld een huldiging gepland en staan verschillende televisie-omroepen in de rij om hem in hun programma te hebben. “Maar nu ga ik eerst naar huis. Even lekker een warm bad nemen en een gehaktbal eten.”