Prijsafspraken

In zijn niets ontziende ijver om meer ruimte te geven aan de dynamiek van de vrije markt, is minister Wijers nu van zins om de fabrikanten en hun afnemers te verbieden om prijsafspraken te maken (12 augustus). Zelfs overeenkomsten om merkartikelen niet onder de kostprijs te dumpen, dreigen onder de voorgenomen wet verboden te worden.

Het lijkt hier misschien te gaan om een maatregel die de vrijheid binnen het economisch verkeer vergroot; in wezen is hier echter sprake van een vorm van belemmering, die het de fabrikant onmogelijk maakt om de positie van zijn merk in redelijke mate te beschermen.

Zo heeft bijvoorbeeld een fabrikant van elektronische apparatuur er vaak baat bij dat de consument goed geïnformerd wordt door de detaillist en dat er na de aankoop zonodig service verleend wordt. Een detaillist met enige beroepstrots werkt hier graag aan mee, mits zijn winstmarge dat toelaat. De consument, die geen geld voor dit soort dienstverlening over heeft, is vrij om voor een goedkoper merk te kiezen.

In de huidige situatie wordt de vakhandelaar steeds vaker bezocht door klanten die zich in zijn zaak uitgebreid laten informeren en daarna doorrijden naar een goedkope 'dozenschuiver'. Het ziet er niet naar uit dat het er voor hem leuker op wordt als straks de bodem onder de prijzen helemaal verdwenen is.

Als prijsafspraken inderdaad verboden gaan worden, zal er ook een verdere verschuiving van de macht plaatsvinden in de richting van de grote, kapitaalkrachtige detailhandelsketens, die de kosten van hun prijsacties gemakkelijker kunnen afwentelen op andere produkten.

Veel van de kleinere detaillisten zullen bij minister Melkert moeten aankloppen als straks, ten gevolge van gevolgd beleid, de prijzen op de glijbaan gaan.

Een verdere blokkering van het Nederlandse winkelbestand lijkt dan ook gegarandeerd indien het parlement met de voorgestelde wet akkoord gaat.

Het wordt tijd dat er een stevige discussie op gang komt over dit onderwerp.