Oude meelfabriek

Met verbazing las ik het artikel in NRC Handelsblad van 20 augustus, waarin het dilemma stond beschreven of de leegstaande meelfabriek De Sleutels in de Leidse binnenstad nu moest worden afgebroken of vanwege haar 'getuigende waarde' moest worden bewaard. Uit het artikel en uit de bijbehorende foto blijkt echter, dat slechts een deel van het enorme gebouwencomplex cultuurhistorisch of architectonisch interessant is.

In het landelijk gebied kennen we dit probleem bij boerderijen, die vaak uit een karakteristiek hoofdgebouw en moderne, 'lelijke' bijgebouwen bestaan. Als zo'n boer ermee stopt, dan helpt sloop van een of meer van de later bijgebouwde schuren hem het hoofdgebouw beter tot z'n recht te laten komen.

In het geval van 'De Sleutels' lijkt dit ook een voor de hand liggende oplossing: een meelfabrikant moet toch wel minstens in staat zijn het kaf van het koren te scheiden. Laat het gebouw uit 1884 staan en breek de rest af, op de toren na, want volgens de wethouder is er 'een ranke woontoren' nodig om de kosten van een hier aan te leggen park op te kunnen brengen.

Een deel van de oude meelfabriek laat zich ook nog wel omzetten tot appartementen en verder is het wellicht als klimcentrum goed te exploiteren. Zo heeft Leiden er niet alleen een mooi park bij, maar ook een beter zicht op haar bijzonder interessante gebouwen.