Bomans trekt nog steeds een volle zaal

HAARLEM, 26 AUG. Wanneer zich op een zonnige zaterdagmiddag 250 mensen in een te klein zaaltje persen voor een boekpresentatie, dan moet de auteur in kwestie een groot literator zijn, zou je denken. Zeker wanneer het gaat om deels al eerder gepubliceerd materiaal.

En als bovendien voor de gelegenheid Harry Mulisch komt opdraven, terwijl in de zaal al andere succesvolle schrijvers als Renate Dorrestein en Jeroen Brouwers plaats hebben genomen, moet er sprake zijn van een bijzondere gebeurtenis.

Voor hen die zaterdag naar het Teylersmuseum in Haarlem kwamen om te zien hoe Mulisch deel 1 en 2 van de Werken van Godfried Bomans aan diens weduwe Pietsie overhandigde, was het dat in ieder geval. Maar het waren dan ook voornamelijk vrienden en familieleden van de in 1971 overleden schrijver die in de zaal zaten en, bij gebrek aan zitplaatsen, stonden.

Mulisch brak zijn geplande toespraak af nadat Pietsie Bomans de zaal had verlaten omdat de warmte haar te veel werd. Maar de weduwe keerde even later terug om, omstuwd door fotografen en cameralieden, de boeken toch in ontvangst te nemen.

Deel 1 en 2 van de Werken bevatten dagboekfragmenten, sprookjes en Bomans bekendste werk, Erik of het klein insectenboek. Het adjectief 'verzamelde' mag van de samenstellers niet aan de titel worden toegevoegd, omdat de reeks, wanneer in 1999 het zevende en laatste deel is verschenen, nog verre van compleet zal zijn. De zeven boeken zullen samen ongeveer zesduizend pagina's beslaan.

“Bomans heeft voor veel mensen in Nederland veel betekend,” sprak Peter van Zonneveld, een van de twee samenstellers van de serie bij de presentatie. “Hij heeft een generatie laten genieten van literatuur en hij was een groot stilist.” Dat Bomans nooit officiële letterkundige erkenningheeft gekregen, komt volgens hem omdat hij té geliefd was bij het publiek. “Dat mag niet in Nederland,” aldus Van Zonneveld, die het verschijnen van de serie “een daad van rechtvaardigheid” noemde. De aanwezigen betuigden hun instemming met deze woorden met een langdurig en luid applaus.

“Ik ben hier omdat Bomans een goede vriend van me was”, zei Mulisch na afloop. “Soms vond ik het leuk wat hij schreef, soms vond ik het niks.”

Een oude studiegenoot van de schrijver wist zeker dat Bomans zou hebben genoten van de grote opkomst op deze dag. “Hij was zeer ijdel. Het zou hem goedhebben gedaan dat hij weer even in het middelpunt van de belangstelling staat,” aldus Bomans' oude kennis. “Hij heeft toch al veel plezier in de hemel,” zei Wally, Bomans oudere zuster die non is. “Maar op dit moment zeker.”