Paard overlijdt na olympische triomf

ROTTERDAM, 24 AUG. Binnen drie weken heeft Ulrich Kirchhoff de relatieve waarde van twee olympische titels leren kennen. In de eerste week van augustus beleefde de Duitse springruiter met Jus de Pomme de gelukkigste momenten in zijn leven. In het Georgia Horse Park in Conyers bezorgde de combinatie eerst Duitsland de titel in de landenwedstrijd, vervolgens behaalde het duo de gouden medaille in de individuele competitie.

Gisteren was Kirchhoff ontroostbaar nadat bekend werd dat Jus de Pomme was overleden in een kliniek in het Duitse Telgte. Vermoedelijk is de tienjarige hengst, eigendom van de Nederlanders Adrie Jespers en Wiepke van de Lageweg, gestorven aan de gevolgen van een dunne-darmontsteking. Om de exacte doodsoorzaak vast te stellen, laat Kirchhoff autopsie verrichten. “Ik wil zekerheid. Hij is in ieder geval niet gestorven aan een koliek.”

Het paard werd in het vliegtuig van Atlanta op weg naar huis getroffen door een koliekaanval in de keelkop en de dunne darm. Met spoed bracht Kirchhoff het dier naar de kliniek in Telgte, waar Jus de Pomme onmiddellijk geopereerd werd. Omdat het herstel voorspoedig verliep, besloot Kirchhoff mee te doen aan het CHIO in Rotterdam. Totdat Jus de Pomme donderdag te maken kreeg met een plotse terugslag. De polsslag ging omhoog en koorts (41 graden) velde het dier. Kirchhoff reageerde aanvankelijk gelaten op de berichten. Hij ontkende noch bevestigde dat het slecht ging met zijn prijsspringer. “Dat is privé.”

De volgende nacht reisde hij echter huiswaarts om Jus de Pomme bij te staan. Gistermorgen keerde de springruiter terug in Rotterdam. 's Middags kwam het bericht van het overlijden van Jus de Pomme. Kirchhoff reisde daarop opnieuw naar Telgte, nabij de Nederlandse grens. “We dachten dat het de goede kant uit ging met Jus de Pomme, dat hij over de berg was gekomen”, zei Kirchhoff, die zich inmiddels heeft afgemeld voor het CHIO. “Ook de artsen zeiden dat we geluk hadden gehad. Totdat het dier zich neervlijde en nooit meer opstond. Ik geloof dat hij na veertien dagen niet meer kon. Ik heb zelf geen enkele lust meer te rijden. Het liefst zou ik met de paardensport stoppen.”