Relschoppers Feyenoord zijn trots op slechte naam

ROTTERDAM, 23 AUG. Hooligans in vredestijd. De relschoppers die Feyenoord thuis en uit trouw vergezellen, zijn deze donderdagavond een toonbeeld van rust. Op het plein voor discotheek Parkzicht, in de schaduw van de Euromast, wordt de harde kern van de Feyenoord-aanhang steeds groter. “Kankerlul, rot op” is omgangstaal die hier met de beste bedoelingen wordt gesproken. De taal van jongens en een handvol meiden onder mekaar.

De kameraden zijn gekomen voor de presentatie van Hand in hand, op stap met de hooligans van Feyenoord, het boek van Paul van Gageldonk. Twee seizoenen trok de redacteur van Nieuwe Revu intensief met de Feyenoord-fans op. Tijdens de wedstrijden, bij hen thuis, op houseparty's, in de gevangenis. Vanavond is het hun avond.

Als een jongen op krukken uit een auto stapt, begint de groep massaal te joelen. Hij wilde tegen een celdeur schoppen, legt een van de jongens uit, en toen raakte hij per ongeluk met z'n knie de zware metalen deur. Het is een van de eerste blessures van het nieuwe seizoen. Dat nieuwe seizoen werd dinsdag door de relschoppers geopend. In en om Kerkrade, waar Feyenoord zijn eerste competitiewedstrijd (gelijk) speelde. In het stadion hielden ze zich gedeisd, maar in Valkenburg en Kerkrade werden de gebruikelijke sporen van geweld getrokken. Net zoals PSV-aanhangers zondag in het centrum van Amsterdam hun visitekaartje afgaven.

In de disco is er gratis bier. Wie hier grote monden en andere vormen van stoerdoenerij verwacht, komt bedrogen uit. De jongens schudden elkaar de hand, drinken een pilsje. De hooligans gedragen zich niet luidruchtiger dan een biljartvereniging. Ze maken zelfs foto's van elkaar. Opgedofte meisjes dansen zwoel op monotone housedreunen.

De enige die hier een rood-wit Feyenoordshirt draagt, is een ventje van een jaar of vier. Een oudere bezoeker draagt een groen-wit Celtic-shirt, een ander gaat gehuld in het zwart-wit van Juventus. De club waar Feyenoord zulke goede herinneringen aan heeft. In een oefenwedstrijd versloegen de Italianen Ajax (met 6-0), de club die meer dan welke ter wereld door de Rotterdammers wordt gehaat, maar bovenal zijn de hooligans 'Juve' dankbaar voor het verlies dat de club Ajax tijdens de laatste finale van de Champions League toebracht.

De house-muziek wordt weggedraaid, op de dansvloer neemt Vic van de Reijt van Nijgh & Van Ditmar het woord. “Ik ben de uitgever, van het gratis bier zal ik maar zeggen.” Hij vertelt dat de schrijver zo vrij is geweest geen waarde-oordeel over de Feyenoord-hooligans te vellen. Dat doet de lezer maar. “Het boek geeft een beeld van wie jullie zijn en wat jullie doen”, zegt auteur Van Gageldonk. Hij ontboezemt dat hij heeft gezondigd door ooit over Ajax-fans te schrijven. Het is een zwarte bladzijde in zijn leven. Zegt hij.

Ruud Heus, die onlangs overstapte van Feyenoord naar AZ'67, krijgt het eerste exemplaar, op verzoek van de hooligans. “Hij wordt door jullie gezien als iemand die over het ware Feyenoord-gevoel beschikt”, zegt Van Gageldonk. Als Heus het exemplaar in ontvangst heeft genomen, nemen hooligans de dansvloer in bezit. Voor een yel: “Hooligans, Rotterdam!” Ze zijn trots op wie ze zijn.

In een nis van de disco neemt de verkoop van het boek een aanvang. Heus signeert, hooligans signeren en in een wolk van hasjrook zet de auteur zijn handtekening. De Rotterdamse volkszanger Cock van der Palm zingt Feyenoord-liederen. Live. Heus zou eerst nog wat woorden spreken, maar daar heeft hij na lezing van het boek van afgezien, zegt Van de Reijt. “Hij was nogal geschrokken.” Het boek vermeldt immers onverbloemd hoe de hooligans mensen in elkaar slaan. En met welke middelen. En welke harde taal ze daarbij bezigen. “Je weet wel wat ze doen, maar als je het dan leest is het toch anders”, zegt Heus. Desondanks krabbelde hij niet terug. Heus zegt te weten dat veel Feyenoord-spelers hier niet zouden willen of durven komen. Zelf keurt hij het gedrag van de hooligans gedecideerd af, maar: “Ik heb hier tien jaar gespeeld, deze jongens hebben ons altijd gesteund”.