'Lekker relaxed je ge-remixte album releasen'; Saskia Laroo mixt cd in Atlanta

Saskia Laroo speelt zaterdag 24 augustus op het Heineken Jazz Festival in Rotterdam (15 u) en zondag 25 augustus op de Uitmarkt in Amsterdam (16 u).

Saskia Laroo ging 'shoppen', in Amerika. Op zoek naar een platenmaatschappij die haar eerste en tot nu toe enige cd in de Verenigde Staten op de markt zou kunnen brengen, It's like jazz, uit 1994. “Ik dacht, ik ga eens kijken of daar lui geïnteresseerd zijn. Toen heb ik begin dit jaar een fax-mailing gedaan naar de VS, met een mooie foto erbij en een lijst met landen waar de cd nog niet uit was.” Ichiban Records ontving haar met open armen. Nog geen half jaar later voltooit de Amsterdamse jazzdance-trompettiste in een voorstadje van Atlanta een remix-versie van haar eerste cd.

“Ik kreeg een heel geinteresseerde fax terug van Ichiban. Hun record-profile zag er goed uit. De baas, de Engelsman John Abbey, kwam heel relaxed over. Hij wilde graag mijn album releasen.” Op Ichiban verscheen vooral ouwe soul, tegenwoordig ook veel rap. Laroo: “Abbey heeft veel Curtis Mayfield gedaan, The Three Degrees, Millie Jackson, Patti LaBelle. Maar ook veel blues, hiphop en rap. Zij zouden mijn album hier uitbrengen, maar Abbey wilde dat ik hier zou komen om remixes te maken met Amerikaanse rappers. Ze willen hier het liefst lokale mensen horen. Dat begrijp ik best. Ze doen dat ook om airplay te krijgen. Je krijgt het gemakkelijker gedraaid als je een beetje een bekende rapper neemt”. Op 20 juni stapte Saskia Laroo de Kala-studio binnen.

Frank - Buzz - Amato, met wie Laroo in Atlanta werkt, is keyboard-speler, producer en studio-manager. Hij zit een paar meter verderop, in het mixhok. Af en toe ontsnapt een meeslepende beat aan de benauwde ruimte. Samen met Laroo maakte Amato remixes van de eerste cd. “Plus twee nieuwe nummers die ik snel in elkaar had geflanst. Dat beviel heel goed. En hier is het gewoon lekker rustig.”

Op het industrieterrein waar de kleine, intieme Kala-studio van Ichiban-records is ondergebracht, rijdt af en toe een bestelauto voorbij met kreeft van de verderop gelegen groothandel in vis en rijden dakbedekkers van Tip Top Roofers voorbij. Tijdens de Olympische Spelen vierde Laroo er haar 37ste verjaardag. Met 'birthdaycake', mét kaarsjes.

Ook buiten de studio is Laroo actief in de VS. Zo speelde ze in juni onverwacht op het Black Art Festival in Atlanta, in een jazzband. “Rapper Cool Ace had me mee uitgenomen, ik ging meejammen, had gespeeld, en toen ik door de zaal terugliep naar mijn plaats ging iedereen voor me opstaan en klappen. Dat was helemaal te gek. Ze waarderen het wel, op de een of andere manier.” Vier jaar eerder had ze in New York een soortgelijke ervaring. Tijdens “een of andere Latin-meets- jazz-toestand” werd ze opgemerkt door een recensente van de New York Times. Laroo stampt een regel uit het zorgvuldig bewaarde artikel op: “Female trumpet-player from Holland playing confident bebop lines.”.

Het Amerikaanse werkklimaat bevalt Laroo uitstekend, al zou ze Atlanta voor geen goud willen verruillen voor Amsterdam. “Op zich is het natuurlijk wel heel hip om hier te werken. Maar ik zie het gewoon allemaal heel down to earth. Je kan gaan denken van 'wauw, wauw', maar je doet gewoon je werk. Natuurlijk wel leuk artistiek werk. Maar het is nog steeds zo dat ik op een randje zit te balanceren, vooral financieel. Ik moet mijn bedrijfje heel goed in de smiezen houden om te voorkomen dat ik failliet ga.”

Laroo speelt zelf trompet, saxofoon en contrabas. De rest van de muziek komt uit de computer. “Samplen en uit de modules en dat soort dingen.” Ze prijst producer Frank Amato. “Die gast die maakt een sound, jongen. Dat is echt te gek. Ik dacht eerst, wat een slomerik, nou ja, niet sloom, maar hij kwam zo rustig over. Helemaal geen poeha. Nou vind ik dat wel lekker, want ik ben zelf ook zo. Hij doet het gewoon. Weet je wat ie dan zegt? “I will beef it up for you.”

In de VS zal ook een single worden uitgebracht, If you feel it, you're with it. Die stond op haar Nederlandse cd als If ye got it ye get it. Deze remix van het originele nummer krijgt ook een plaats op haar tweede cd. Rapper Cool Ace die op dit nummer figureert, als zanger en rapper, maakte er een nieuwe tekst op. Laroo over Cool Ace: “Hij is niet echt superberoemd of zo, maar hij heeft dus wel wat cd's gemaakt. Op één ervan doet bijvoorbeeld George Clinton mee. Het maakt mij eigenlijk niet uit of hij bekend is of niet, als ie maar heel goed is”.

Laroo zegt niet precies te weten wat dit project haar kost. “Ik weet het alleen van de vorige cd: 25.000 gulden. Dat is een hoop keren optreden in een cafeetje voor honderd gulden en op bruiloften enzovoort. Nu doe ik dat niet meer, vroeger wel. Ik treed nog wel veel op, maar nu met m'n eigen band, de Saskia Band”.

Een jaar geleden zei Laroo in een vraaggesprek, in een periode dat haar eerste cd goed liep, dat ze nog geen rooie cent had. “Dat is nog steeds zo.” Ze sprak toen de verwachting uit dat ze over een jaar, nu dus, zou kunnen gaan incasseren. “Ik heb toen ook die single uitgebracht en dat heeft me een ontzettend vermogen gekost.” Dat was exclusief de 25.000 gulden die de release van haar eerste cd kostte. “Ik heb natuurlijk wel verdiend, maar dat heb ik allemaal weer uitgegeven. Voor die single van It's like jazz heb ik een videoclip opgenomen in Zuid-Afrika. Dat kostte me 13.000 gulden. Die heb ik nu bijna afbetaald.” (Giechelt) “Het is financieel echt krap. Ik weet niet waarom ik het zo doe.”

Toch vielen er na haar eerste cd aanbiedingen van platenmaatschappijen in de bus. “Maar daar zitten dan weer zoveel consequenties aan vast dat je niet kan doen wat je wil en hoe je het wil. En die mogelijkheden blijven nog liggen. Ik denk gewoon, nog even doorbijten. Ik heb leergeld betaald en ik hoop dat het nu beter gaat. Maar het is nog steeds heel krap.” It's like jazz werd uitgebracht in twintig landen. Van de royalties die dat genereert, moet je je niet te veel voorstellen, maakt Laroo duidelijk. “Een heleboel van die landen zijn landen zoals voormalige Oostbloklanden en Afrika. Daar worden geen gigantische aantallen verkocht”.

In de VS komt in het najaar eerst de single uit, gevolgd door de cd. In januari verschijnt Laroos' tweede cd in Nederland. “Eind september ben ik in Spanje, waar we tijdens optredens een deel van het repertoire van de tweede cd gaan instuderen. Ik zou nu al een tour moeten boeken en dat soort dingen. Maar doordat ik m'n eigen management doe, heb ik geleerd om dat allemaal op een hele relaxte manier te doen. Ik doe dat plannen helemaal op gevoel. Ik maak me nog wel zenuwachtig en zorgen, maar uiteindelijk komt alles toch op z'n pootjes terecht.”