Kritiek van oud-trainer Van Hanegem op Rotterdams beleid prikkelt spelers; Zwarte shirts geven Feyenoord veerkracht

KERKRADE, 21 AUG. De zwarte shirts passen volgens Feyenoord-voorzitter Van den Herik niet bij een club van stand, maar het nieuwe tenue voor de uitwedstrijden zit de spelers als gegoten. Feyenoord moet kracht uitstralen, zo heeft de sportgeschiedenis voldoende duidelijk gemaakt.

Felle tackles, plagerige opstootjes en een rumoerig publiek. In Kerkrade streden de Rotterdamse vechtjassen voor elke meter gras. Ze kwamen een paar minuten te kort om Roda JC van de 1-1 eindstand af te houden.

De Feyenoorders stroopten de mouwen op tijdens hun eerste competitiewedstrijd. Alsof de tijd heeft stilgestaan, alsof de rotte appelen nog lang niet allemaal zijn weggeplukt uit de Kuip, alsof de selectie het afgelopen jaar niet drastisch door elkaar is geschud. Wie mocht twijfelen aan de ouderwetse eigenschappen van een Feyenoorder, hoeft zich voorlopig geen zorgen te maken. “Ik ben trots op de mentaliteit en de veerkracht van deze ploeg”, sprak trainer Arie Haan.

De coach valt zijn spelers zelden openlijk af. Natuurlijk was hij teleurgesteld dat de openingstreffer van de nieuwe Feyenoorder Kees van Wonderen in de slotfase niet de gewenste drie punten opleverde. Roda-speler Richard Roelofsen ontlokte en benutte een strafschop. De penalty werd veroorzaakt door een duw van Feyenoorder Henk Fräser. “Hij had kramp gehad en dan heb je vaker een gebrek aan concentratie”, legde Haan geduldig uit. “Een fitte speler overkomt zoiets niet.”

De goed gemutste coach repte na afloop met geen woord over het geringe aantal kansen en het gebrekkige combinatievoetbal van Feyenoord. Hij had een ander duel gezien dan de objectieve toeschouwer en schetste een totaal ander beeld dan zijn collega Huub Stevens. Voetbaltrainers kijken nu eenmaal met een gekleurde bril naar een wedstrijd. Stevens meende dat de tegenstander nauwelijks gevaarlijk was geweest. Roda had meer verdiend, sprak de coach van Roda met gevoel voor overdrijving. Hij wees op een volley van Roelofsen die op de paal belandde.

Feyenoord werd de afgelopen weken gehekeld in de media, zoals de meeste spelers de kritiek van buitenaf betitelden. Het warrige aankoopbeleid, de magere resultaten in de oefencampagne en de tijdelijk verbannen vedette Ronald Koeman leidden tot de negatieve berichtgeving. Columnist Willem van Hanegem uitte in het Algemeen Dagblad kritiek op de actuele situatie in Rotterdam-Zuid. De aankopen zouden niet opwegen tegen de verkopen, meent de vorig jaar ontslagen trainer.

Routinier Peter Bosz: “Ik weet niet of ik het met Van Hanegem eens ben. Ik weet wel dat iedereen extra gretig was door al die uitlatingen. Die column deed er nog een schepje bovenop. We hoefden er niet eens over te praten. De blikken in de kleedkamer zeiden voldoende. Ik beschouw deze wedstrijd als een overwinning op de buitenwereld. Iedereen dichtte ons een grote nederlaag toe, maar we maakten eerder aanspraak op de overwinning. Met zo'n jonge ploeg is dat een grote verdienste.”

De Feyenoorders voelden dat ze iets moesten rechtzetten in Kerkrade. En de supporters begrepen dat de spelers ondersteuning nodig hadden. De circa duizend Rotterdamse fans maakten op Kaalheide meer kabaal dan de tienduizend Limburgers. Het legioen liet zijn sporen achter in de provincie. Een paar uur nadat ze een ravage hadden aangericht in een restaurant in Valkenburg, schreeuwden ze hun helden al weer naar voren.

De manier waarop het eerste doelpunt werd gevierd, was veelzeggend voor de strijdlust van het vernieuwde elftal. Alsof het de beslissende goal in een Europa-Cupfinale betrof, zo hard renden de spelers naar het vak met supporters. We love you Feyenoord. Hand in hand kameraden. We worden kampioen. De clubliederen waren nog hoorbaar op het moment dat Roda de stand in evenwicht bracht. Het kabaal werd er alleen maar groter op, toen een handvol spelers na afloop bijna met elkaar op de vuist ging. Zelfs een fikse onweersbui deed de spreekkoren niet verstommen.

Het legioen staat nog steeds achter zijn elftal en weigert de trainer openlijk af te vallen. Hoe verdedigend Haan zijn team ook laat spelen - gisteren voetbalde Feyenoord met één echte spits - de aanhang is onveranderd positief. Zelfs al schieten hun helden zelden op doel. Zelfs al is het gebodene bij tijd en wijle slaapverwekkend. Clubliefde is onuitroeibaar.

Giovanni van Bronckhorst is een van de weinige spelers die uit eigen kweek afkomstig zijn. Hij is een technische middenvelder, die zich in het eerste elftal het vuur uit de sloffen moet lopen. Met het gevaar dat zijn eigenlijke kwaliteiten - de dribbel en de pass - worden verwaarloosd. Tegen Roda JC liep hij zichzelf veelvuldig voorbij. “Ik moet net zo hard knokken als een ander”, klonk het vertrouwd uit de mond van de geboren Rotterdammer.

Als Van Bronckhorst zich minder in het zweet werkt, wordt hij doorgaans uitgescholden door Peter Bosz. De vervanger van de geschorste Koeman was in Kerkrade de grote animator bij Feyenoord. Hij speelde een sobere partij en greep een paar keer hardhandig in. Bosz is woonachtig in Apeldoorn, maar inmiddels mag hij zich een rechtgeaarde Feyenoorder noemen. Buiten de lijnen oogt hij als een keurige heer, eenmaal in het veld verandert hij in een niets en niemand ontziende professional. “Je wilt winnen en daar heb je heel veel voor over.”

Bosz is het oneens met de stelling dat het spel van Feyenoord gisteravond zelden tot de verbeelding sprak. “We hebben veel beter gespeeld dan de afgelopen weken. Vergeet niet dat we bijna een geheel nieuw elftal hebben, in vergelijking met twee jaar geleden. We hebben tijd nodig om op elkaar ingespeeld te raken, maar die tijd wordt ons niet gegund. Logisch, bij een topclub moet je altijd presteren.”