Druk op Melkert om plan voor Euro-OR aan te passen

ROTTERDAM, 20 AUG. Op aandringen van binnen- en buitenlandse multinationals bekijkt minister Melkert (sociale zaken) of zijn wetsvoorstellen voor een Europese ondernemingsraad moeten worden aangepast. De werkgeversorganisatie VNO-NCW heeft er vertrouwen in dat de onrust onder Amerikaanse en Japanse bedrijven over het Nederlandse investeringsklimaat hiermee is weggenomen.

Buitenlandse bedrijven in Nederland hadden eerder dit jaar hun ontevredenheid uitgesproken over de Nederlandse wetsvoorstellen voor Europese medezeggenschap. Zo zou Melkert de Euro-OR het recht willen geven op informatie over alle vestigingen ter wereld, terwijl de Europese richtlijn alleen spreekt van het recht op informatie over de gang van zaken bij Europese vestigingen. Bovendien krijgen in Nederland ook vakbondsvertegenwoordigers toegang tot de Euro-OR, wat vooral de Amerikaanse en Japanse ondernemers een doorn in het oog is. Zij dreigden hun investeringen in Nederland terug te draaien, wanneer het wetsvoorstel niet zou worden aangepast.

Op uitnodiging van minister Melkert had gistermiddag een gesprek plaats met een delegatie van 22 leden van de werkgeversorganisatie VNO-NCW, waaronder bedrijven als Heineken, Shell, Philips, IBM en Mitsubishi en met de Amerikaanse en de Japanse Kamers van Koophandel in Nederland. Tijdens dat gesprek heeft Melkert laten weten bereid te zijn de wetsvoorstellen op een aantal punten “te heroverwegen”. Volgens Melkert is het belangrijk dat er een goede balans wordt gevonden tussen het belang van Europese medezeggenschap en het belang van werkgelegenheid en investeringen.

Op basis van een Europese richtlijn uit 1994 moeten alle lidstaten voor 22 september 1996 de Euro-OR in de nationale wetgeving hebben opgenomen. Zij moeten zich houden aan in de richtlijn genoemde minimum-eisen. Zo heeft de Europese ondernemingsraad het recht op informatie over grensoverschrijdende ontwikkelingen en over activiteiten die gevolgen hebben voor vestigingen in verschillende Europese landen, zoals fusies of bedrijfssluitingen. Elke lidstaat heeft de vrijheid de wetgeving naar eigen inzicht aan te scherpen. Multinationals moeten zich houden aan de wet in het land waar hun Europese hoofdkantoor is gevestigd.