Tracy Bonham

Tracy Bonham. The Burdens Of Being Upright (Mercury 524 187)

De huidige generatie vrouwelijke brulboeien van zangeressen als Courtney Love en Alanis Morissette heeft weer een nieuwe aanwinst: Tracy Bonham. Bonham is in haar vaderland al een groot succes met haar eruptieve muziek die wat betreft opbouw en 'sound' wel wat weg heeft van die van Nirvana.

Net als bij Nirvana grossieren Bonhams nummers in de plotselinge overstap van zacht en ingehouden naar hard en woest. Maar Bonhams stem zowel als haar gitaarspel komt niet in de buurt van de karakteristieke stijl van Kurt Cobain. Haar stem is krachtig en soepel, maar heeft weinig persoonlijke expressie. En al blaast Bonham de luisteraar omver, er zit geen duidelijke reden of uitgesproken gevoel achter dat die uitbarstingen rechtvaardigt.

Blijft over dat Bonham grappige teksten schrijft, zoals die over moeders die zich ongerust maken over hun dochters die ondertussen, roepend dat alles goed gaat, inderdaad in zeven sloten tegelijk lopen (in Mother Mother).