Ik heb niet eens een handtekening; Gesprek met filmster Liesel Matthews

De kleine prinses. Regie: Alfonso Cuarón. Vanaf 21 augustus is de film te koop op video. Prijs ƒ 39,95.

Hoe herken je een filmster in een druk hotel? Vanzelf. Als Liesel Matthews (12) binnenkomt valt ze gelijk op. Liesel speelt de hoofdrol in de Amerikaanse kinderfilm De kleine prinses. Door haar filmrol heeft ze al veel gereisd. Nu is ze in Amsterdam. Liesel geeft interviews, ze deelt handtekeningen uit en ze poseert voor fotografen. Iedereen wil Liesel ontmoeten, en Liesel glimlacht beleefd naar iedereen.

In de enorme pluchen stoel van het hotel verdwijnt ze bijna. Haar benen kunnen maar net bij de grond. Voorzichtig roert ze haar thee, haar pink deftig omhoog.

Hoe voelt het om een filmster te zijn? “Het is opwindend en leuk,” zegt Liesel. “Kinderen komen naar me toe en vragen: ben jij de kleine prinses? In het begin kon ik het bijna niet geloven, dat ze míjn handtekening wilden. Ik heb trouwens helemaal geen handtekening. Ik schrijf gewoon mijn naam, maar wel minder netjes dan het moet op school.”

In De kleine prinses, een spannende film, speelt Liesel Sara, een meisje dat met haar vader in India woont. Dan breekt er oorlog uit. Haar vader wordt soldaat. Sara verhuist naar een kostschool voor rijke meisjes in New York. Daar zijn veel te veel regels. Het is er saai, net een gevangenis. Sara vertelt aan de andere meisjes verhalen over India. Zo tovert ze een wereld tevoorschijn, een kleurige wereld vol olifanten en tijgers, prinsen en prinsessen. 'Elk meisje is een prinses.', zegt Sara. Dat heeft haar vader haar verteld. Maar de strenge kostschooljuffrouw Menschen houdt niet van haar verhalen. Daarom laat ze haar de hele dag vloeren schrobben. Vanaf dat moment is De kleine prinses een erg droevige film. Maar Sara weet dat ze een prinses is, ook al draagt ze vodden. En aan het eind komt alles goed.

De opnames voor de film zijn twee jaar geleden gemaakt. In de tussentijd is Liesel een stuk gegroeid. Maar ze herinnert zich alles nog precies. “In Hollywood begon de dag om tien uur. Dan moest ik naar de afdeling make-up. In de film droeg ik pijpekrullen die iedere dag opnieuw met de krultang in mijn haar werden gemaakt. Daarna ging ik naar de afdeling kostuums. Als ik helemaal opgemaakt en aangekleed was, ging ik naar de studio. Daar filmden we de scènes die voor die dag gepland waren. Daarna ging ik naar de schoolbus, een klaslokaal in een bus, speciaal voor kinderacteurs in Hollywood. Daar kregen we les en moesten we huiswerk maken, elke dag drie uur lang. Soms was ik 's avonds wel moe. Dan moest ik toch de tekst voor de volgende dag uit mijn hoofd leren. Maar het was allemaal zo spannend en leuk dat ik het jammer vond toen het was afgelopen.”

Hoe is Liesel filmster geworden? “Dat komt door mijn moeder. Die heeft een vriendin die theaterdirecteur is. Soms waren er voor een toneelstuk kinderen nodig. Dan vroeg ze aan mijn moeder of ze mij en mijn broertje mocht lenen. Er kwam een keer iemand uit Hollywood naar een voorstelling kijken en die vroeg of ik in De kleine prinses wilde spelen. Ik moest een scène uit de film naspelen om te laten zien of ik kan acteren. Toen ik de hoofdrol kreeg, was ik heel blij. Mijn vader en moeder ook. Ik wil graag weer in een film spelen. We krijgen allerlei aanbiedingen voor nieuwe films. Maar de meeste rollen lijken op die van Sara, en dat willen we niet meer, mijn ouders en ik.”

Het is niet moeilijk te raden wat Liesel later wil worden. “Actrice of regisseur”, zegt ze meteen. “Als actrice mag je alleen acteren, als regisseur mag je veel meer, dan ben je het belangrijkst.”