Hossende prins (2)

Het hoofdartikel over de kroonprins begint toeschietelijk, liberaal, eigentijds - 'de mores zijn de afgelopen jaren duidelijk veranderd.' Er wordt opgemerkt dat het gaat om 'een debat, dat vooralsnog op kousenvoeten wordt gevoerd.'

Maar allengs wordt er een meer belerend toontje aangeslagen, richting koningshuis en kroonprins (distantie, niet té gewoon worden, niet dansen in een bermudabroek).

Is het gedrag van de kroonprins - integer, spontaan en geheel zichzelf - niet te verstaan als 'logisch onderdeel van een proces', dat imagovernieuwing heet?