Zielenpoot (1)

Volgens een artikel in de krant van 5 augustus zou de geïnterviewde het woord 'zielenpoot' hebben geuit. Dat is natuurlijk niet waar! Geen zinnig mens spreekt een dergelijk woord zo uit, noch zal dit ooit zo schrijven. Dat we nu dergelijke onwoorden in de kranten zien verschijnen is het tot treurnis, of, zo men wil, tot hilariteit stemmende gevolg van het besluit van bijna heel drukwerk producerend Nederland zich te conformeren aan de nieuwe spelling.

Vooral de tussen-n-regeling heeft een storm van bezwaren opgeroepen. Spellingswijziging is zinvol als er sprake is van aanpassing aan een ontwikkeling die in de levende taal gaande is. Het n-dictaat echter is een schrijftafelconstructie die tot woordvormen heeft geleid waar niemand om gevraagd heeft en die soms aantoonbaar fout zijn. Zie bijvoorbeeld de recente constatering van J.L. Heldring in deze krant, dat 'rassegemeenschap' een totaal andere betekenis heeft dan het door de redactie voorgeschreven 'rassengemeenschap'; idem het elders aangetroffen 'vlaggenschip' in plaats van 'vlaggeschip'.

Nederland is nu tweetalig geworden: een dode taal voor overheid, onderwijs en uitgevers van bladen en boeken (uitgezonderd Van Oirschot), daarnaast een levende taal voor privégebruik. Het zal wel enige moeite kosten onze kinderen uit te leggen dat ze de eerstgenoemde taal alleen maar moeten hanteren om een goed cijfer te halen en om later een 'correcte' sollicitatiebrief te kunnen schrijven.