Burundi in isolement na harde sancties

KIGALI, 10 AUG. Het net rond het nieuwe militaire regime in Burundi wordt steeds nauwer aangetrokken. Nadat eerder deze week alle Oost-Afrikaanse landen hun lucht- en wegverbindingen met Burundi hadden opgeschort, worden nu ook de laatste vliegverbindingen met Europa verbroken.

Het isolement van Burundi wordt steeds groter. Westerse ambassades in de Burundische hoofdstad Bujumbura roepen sinds gisteren hun landgenoten op te vertrekken zolang dit nog mogelijk is. Air France kondigde gisteren aan dat het dit weekeinde voor het laatst zal vliegen naar Bujumbura, Sabena zou eenzelfde maatregel willen nemen.

Burundi zal vanaf volgende week geheel onbereikbaar zijn. Op een regionale topconferentie, twee weken geleden, besloot een aantal Afrikaanse landen economische sancties af te kondigen om het eind juli aan de macht gekomen militaire regime van Pierre Buyoya op de knieën te dwingen.

Onduidelijk is nog of ook humanitaire hulp onder de sancties valt. Tussen de één en twee miljoen ontheemden in Burundi worden gevoed door het Wereld Voedsel Programma (WFP) van de Verenigde Naties. Tanzania, dat het voortouw heeft genomen bij de sanctieplannen, heeft tot nu toe geweigerd om voedselkonvooien door te laten bij de grens. Maar VN-woordvoerders uiten zich optimistisch dat er een compromis kan worden bereikt.

In de Rwandese hoofdstad Kigali zei de directeur-generaal van het ministerie van informatie gisteren: “De grenzen zijn dicht voor álle vervoer, ook voor hulpverleners. Later zullen we mogelijk voor individuele gevallen uitzonderingen maken.”

Een geplande vlucht van het WFP van Bujumbura naar Kigali ging niet door, nadat het aanvankelijk weigerachtige Rwanda zich gisterochtend als laatste Oost-Afrikaans land bij de boycot had aangesloten. De repratiëring van Rwandese Hutu-vluchtelingen vanuit Noord-Burundi werd gisteren na de sluiting van de grens enkele uren stopgezet, maar mocht na overleg in Kigali tussen de VN en de regering weer worden hervat.

De indruk bestaat dat de Oost-Afrikaanse landen door prompt en strikt hun sanctieplannen uit te voeren, hopen snel succes te kunnen boeken. Burundi is voor zijn in- en uitvoer volledig afhankelijk van zijn buurlanden.

De Afrikaanse landen eisen van majoor Buyoya legalisering van de na de staatsgreep verboden politieke partijen en onderhandelingen met de Hutu-rebellenbewegingen. Wanneer Buyoya echter niet snel toegeeft, maar zijn regime wel aan gezag en invloed verliest in Burundi zelf, bestaat het risico dat extremistische groepen - zowel van Hutu- als Tutsi-zijde - een greep naar de macht wagen.

Dan komt de weg open te liggen voor nog omvangrijker slachtpartijen tussen beide antagonistische bevolkingsgroepen.