Beschavingsatelier

Mij uit het hart gegrepen was het stukje van Max van Rooy in de krant van 3 augustus onder de titel 'Het grootstedelijk beschavingsatelier'.

Helaas koester ik echter geen enkele illusie, dat hij hiermee enige positieve verandering kan bewerkstelligen.

De toon is immers gezet door de gemeenteraad van Amsterdam zelf, die in de huidige trend van vooral 'eigentijds', het Damrak tot een soort Disneypark heeft gemaakt, wezenloos vormgegeven met zogenaamd modieus straatmeubilair en volgestouwd met van alles en nog wat.

Daarmee haast bewust de fraaie gevelwand aan de ene zijde (waar onder andere de monumentale gevelbeelden van Mendes da Costa aan het oog worden onttrokken in deze horeca-jungle), aan de andere zijde de Beurs van Berlage en de schitterende lantaarnpalen op het pleintje daarvoor geïgnoreerd, gebruskeerd, mag men wel zeggen.

Het meest tot droefheid stemmende is dat de menigte aldaar kennelijk innig tevreden voortdeint van de ene hamburgertent naar de volgende pizzahut, het oog slechts gericht op het plastic bakje frites in de hand.