Lintje, handdruk PWA en rijtour voor olympische helden

DEN HAAG, 9 AUG. De medaillewinnaars hebben het druk. De huldiging in de Ridderzaal, de ontvangst door de koningin en de rondrit door Den Haag is voor de succesvolle Nederlandse olympiërs het begin van een week vol ceremonies. Van het feest van de sponsor naar dat van de sportbond. Van de receptie van de gemeente naar de huldiging door de eigen sportvereniging.

In de Verenigde Staten maken drie burgemeesters ruzie over waar Amy Van Dyken (zwemster, viermaal goud) vandaan komt. Ook in Nederland hebben sporters die goud winnen veel vrienden. Volleyballer Ron Zwerver was gisteren in Den Haag op uitnodiging van de koningin en het NOC*NSF. Vandaag vaart hij met de ploeg door de grachten van Amsterdam, een geste van de Stichting Topvolleybal Nederland. Hij wordt, samen met hockeyer Erik Jazet, nog verwacht bij de burgemeester van Heiloo. “Ik sta in Italië ingeschreven, maar ze wisten kennelijk dat ik daar een appartement heb gekocht voor de zes maanden dat ik in Nederland ben.” En de burgemeester van Amsterdam, waar Zwerver opgroeide, heeft alle olympiërs uit de hoofdstad ook al uitgenodigd.

Gisteren kwamen de 69 Nederlandse medaillewinnaars van de Olympische Spelen in Atlanta bijeen in Den Haag. De plechtigheden begonnen in de Ridderzaal. “Fantastisch om jullie hier te zien, zo kort voor prinsjesdag”, verwelkomde staatssecretaris Terpstra haar sporters. Ze moest even plaats maken voor het uitdelen van de cheques van sponsors aan de atleten (1,2 miljoen gulden), maar had ook zelf een verrassing. Er waren lintjes (Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw) voor roeier Nico Rienks, de slagman van de Holland Acht. “Jij bent zo baanberekend beziggeweest, de motor van de medaille”, zei Terpstra. Voor mountainbiker Bart Brentjens. “Wie kende vroeger Bart Brentjens? Alleen zijn ouders!” Voor Marc Delissen, aanvoerder van het hockeyteam. “Een superkanjer.” Voor Peter Blangé, aanvoerder van de volleybalteam. “De beste spelverdeler van de wereld. De dirigent van ons eigen Dream Team.” En voor chef de mission André Bolhuis (Officier in de Orde van Oranje Nassau). “André bedankt”, scandeerden de sporters in koor.

Van de Ridderzaal trok het gezelschap naar paleis Huis ten Bosch. De ontvangst door de koningin, een uurtje staande receptie, was een beetje saai, vertelde roeier Michiel Bartman van de Holland Acht. Toen de deuren openzwaaiden mochten de sporters in een rij naar binnen. Ze kregen een hand van de koningin, van Prins Claus en van 'PWA', zoals de sporters de kroonprins noemen. Na het maken van een staatsieportret mengden koningin en prins zich onder de atleten.

Het succes van de rijtoer in paardentrams door Den Haag, georganiseerd door het olympisch steunpunt Den Haag, overtrof de verwachtingen van de sporters. Er stonden tienduizenden mensen langs het parcours, de sporters werden luid toegejuicht. “Iedereen wil je even aanraken, iedereen wil je zien. Het lijken wel voetbaltaferelen”, zei Zwerver. “Het was werkelijk fantastisch”, vertelde roeier Bartman. “Ik kreeg voor het eerst het gevoel dat we echt wat bijzonders hadden gepresteerd. Zoveel enthousiasme bij allemaal onbekende mensen.”

Bartman beleefde zijn eerste huldegevoel nog tijdens de Spelen. Nadat de Acht goud had gewonnen bezochten de roeiers andere sporten. In het uitverkochte honkbalstadion, bij de wedstrijd Nederland-Verenigde Staten, kreeg het publiek om hem heen in de gaten dat Bartman een sporter was. Toen hij zijn plak tevoorschijn haalde, stormde de halve tribune op hem af voor handtekeningen. Hij moest door de beveiliging ontzet worden. Die beambten stuurden hem vervolgens, met zijn medaille als een alle deuren openend paspoort, naar de skyboxen. Bartman keek de wedstrijd uit naast mevrouw Geesink.

Hockeyer Floris Jan Bovelander, die met twee strafcorners de finale besliste, woont inmiddels in een “bloemenkiosk”. Hij heeft tientallen kaartjes en brieven gekregen. Hij baadt in de bloemen en champagne. Toen hij dinsdagavond wat ging eten in de stad, bogen de mensen op straat. In het restaurant wilde iedereen eventjes een praatje maken. “In Atlanta werd na onze medaille de aandacht al weer afgeleid door de volleyballers. Hier merk je wat je hebt losgemaakt, vooral in de hockeywereld.” De hockeyers overwogen gisteren om met eigen bootjes achter de volleyballers aan te varen door de Amsterdamse grachten.

Bart Brentjens, met een oranje elastiekje om zijn paardenstaart, sloeg gisteren de paardentrams over. De supporter die langs het parcours stond te wachten “op Jeroen Blijlevens, nee, die andere wielrenner” werd teleurgesteld. Brentjens keerde de dag na zijn zege al terug en is vorige week - de vervulling van een droom - in een limousine door Schaijk gereden. Maar deze week fietst hij alweer. Gisteren stond het criterium van Surhuisterveen op het programma. En iedere dag voor de start van de koers een nieuwe huldiging.

Nico Rienks is dinsdag gewoon gaan werken. Hij heeft een eigen bedrijf en het was hoog tijd om eens alle post door te nemen. Vanmorgen heeft hij met drie andere roeiers van de Acht nog wel even een boot te water gelaten op de Bosbaan om wat energie kwijt te raken.

Rienks en Florijn waren in 1988 de enige gouden winnaars met wielrenster Monique Knol. Dit keer lopen er 38 mannen rond met goud. Toch is de drukte voor Rienks nu groter. De roeier is van Amsterdam naar Ouderkerk aan de Amstel verhuisd. “Mensen stappen voor de deur uit hun auto's om een foto te maken van ons huis”, vertelde Rienks. “Alsof ze willen vastleggen waar ik woon. Het moet niet veel gekker worden.”