Olympisch ideaal

Met interesse las ik het artikel over het Chinees-Taiwanese tafeltennis toernooi in Atlanta (1 augustus).

Vandaag de dag steunt men de atleten door onder andere het zwaaien van vlaggen, dus de Taiwanezen met de hunne, daar is niets mis mee. Wat gebeurt er? De vlaggenzwaaiers werden vernederd en geboeid afgevoerd onder toeziend oog van IOC-voorzitter Samaranch, die mondeling het Olympisch gedachtegoed zo hoog houdt, maar het in de praktijk overboord gooit. Waarom? Omdat de Taiwanese vlag om politieke redenen niet is toegestaan op de Spelen. Dit reglement is in strijd met het Olympisch gedachtegoed. Samaranch had dat afvoeren moeten beletten in de naam van het Olympisch ideaal. Als China dan boos zou worden en had gedreigd met stoppen en/of niet meer mee doen, jammer, maar hij had wel het Olympisch gedachtegoed hoog gehouden. Helaas, het is (machts)politiek in plaats van het Olympisch gedachtegoed dat hoogtij viert.