FUTURISTISCH ETEN

Ter ere van de dichter Farfa werd in 1931 in Rome een Architectonisch diner georganiseerd dat werd bedacht door de futuristen Filippo Tommasso Marinetti en Fillìa. De aanwezigen gebruikten in plaats van bestek hun handen, waarmee ze van het eten ook torens, wolkenkrabbers, stadions, pontons, stations en landingsbanen voor vliegtuigen maakten.

Het bouwmateriaal/eten bestond uit 300 kubussen van deeg, 8 parallellepipedums van met boter samengeperste spinazie, 10 cilinders van Cremona noga, 6 ballen van risotto Milanese, 5 piramides van koude minestronesoep, 20 kokers van dadelpasta en 5 ovalen van bananenpuree. Of er smakelijk gegeten werd is de vraag, want het ging Marinetti meer om de vorm dan om de functie. 65 Jaar later, op 20 juni 1996 vond er ter gelegenheid van de dag van de Architectuur én de verbouwing van de lobby van het Amsterdamse Hilton Hotel in dit hotel een futuristisch diner à la Marinetti plaats, dat werd samengesteld door Wina Born, Roberto Payer van het Hotel, die regelmatig bijzondere lunches en diners organiseert en chefkok Rieldo Frans. De samenstellers lieten zich bij het voorproeven gelukkig ook door de smaakpapillen leiden. Op het menu stond een antipasto met kleine kunstwerkjes voor de maag, een visgerecht in de kleuren van de Italiaanse vlag, dat bestond uit een driehoek van polenta gevuld met mediterrane vis, een bal van spinazie en een tomatencoulis. Plasticocarne - een creatie van Filia - die was samengesteld uit een cilinder van kalfslende, gevuld met jonge, verse groenten, gepresenteerd op een ring van risotto met getruffeerde chipolata-worstjes. Het nagerecht, een prachtige patisserie-sculptuur met vleugel van chocola, droeg de naam 'Rete del cielo' (web naar de hemel) werd bedacht door de futuristische beeldhouwer Mino Rosso. Ook de cocktail vooraf was 'schriftuurlijk', al mocht het woord cocktail niet gebruikt worden, want Marinetti en zijn vrienden verafschuwden het gebruik van buitenlandse namen als sandwich, consommé en menu en vonden dat er echte Italiaanse woorden gebruikt moesten worden. Zij verzonnen dus futuristische woorden en gebruikten in plaats van cocktail het woord 'polydrank'.

Marinetti, die zich tegen het eten van paste verzette omdat het volk daar maar slap van werd, schreef in zijn in 1932 verchenen boek 'La cucina futurista' dat alles wat werd opgediend een kunstwerk moest zijn. Vandaag twee recepten van de door Wina Born uitverkoren (lekkere) futuristische kunst-eetwerken.

Eerst het recept voor de polydrank:

Diavolo in tonica nero

1/2 sinaasappelsap

1/4 grappa

1/4 crème de curaçao

In deze cocktail ligt iets wat sprekend op een bolletje boter lijkt: de gekookte dooier van een kwarteleitje.

Kunstwerkje voor de maag

In zeer dunne lucifertjes gesneden appel (Granny Smith) gerold in een dunne plak rauwe tonijn.