Smartelijk levenslied bij de accordeon

Concert: Santiago Jiménez jr. (accordeon en zang) met zijn band. Gehoord: 4/8 Vondelpark, Amsterdam. Verder: 10/8 Markt, Sittard, 11/8 Festival Oosterhout. Flaco Jiménez speelt op 19/8 in Paradiso.

Wat doe je als je vader bekend werd in heel Texas, en je oudere broer zelfs tot ver daarbuiten, allebei op accordeon? Juist. Santiago Jiménez Jr. bespeelt de uit Duitsland geïmporteerde knopaccordeon net zo enthousiast als papa Santiago en broer Leonardo 'Flaco' en maakt sinds 1989 cd's op eigen naam. Dat de eerste daarvan Familia y Tradición heet, is dubbel terecht omdat Santiago weigerde het nest uit te vliegen. Verkeerde 'Flaco' met vreemde eenden als Ry Cooder en Emmylou Harris, Santiago jr bleef trouw aan het door zijn vader beproefde 'ranchera'-genre: levensliederen met weinig lach en veel traan.

Smartelijker dus dan de Amsterdams-Jordanese smartlap, waarin achter de wolken de zon wel eens schijnt, maar overigens sterk daarop gelijkend, vooral wanneer Santiago aan het eind van een frase het doorstane leed een extra portie vibrato meegeeft.

Dat Santiago's geluid met of zonder deze trilling niets van die van een vogeltje heeft, ook niet als hij met zijn bandleden duetjes zingt, kan in het Vondelpark niemand schelen, de lucht is wolkenloos en de mensen zijn mooi. Bovendien staat er ook dansmuziek op Santiago's programma: walsen, bolero's en ontzettend veel polka's, allemaal voorzien van een pompende bas.

Dat een van die polka's Marina heet, lijkt niets bijzonders, tot men daarin het liedje herkent waarmee de Italiaanse Belg Rocco Granata in september '59 nummer 1 werd op de Nederlandse tophitlijst, kort daarna gevolgd door Willy Alberti. Omdat de laatste 'Italiaan' uit De Jordaan kwam en Santiago jr. zijn aankondigingen met 'prima' en 'goed zo' doorspekt, zie je het ineens helemaal voor je: Santiago Jiménez met zijn kwartet, deinend in een volbloed Jordanees café . De stijl die de accordeonist speelt moge onder de verzamelnaam 'Tex-Mex' vallen, over de Mexicaanse grens 'norteño' genoemd, maar dat vindt men daar vast geen bezwaar, net zo min als zijn enigszins exotische voornaam. 'Sjantiaaago', dat klinkt toch net zo vertrouwd als 'Sjors' of 'Sjonnie'?