Sensationele marathonzege Thugane

ROTTERDAM, 5 AUG. De Zuidafrikaan Josia Thugwane heeft de olympische marathon gewonnen. De 25-jarige atleet stelde zijn gouden medaille pas in de slotronde veilig in het olympisch stadion. De Zuidkoreaan Lee won zilver, de Keniaan Wainaina won brons. Nooit eerder was het verschil tussen de medaillewinnaars bij de olympische marathon zo klein.

Thugwane is de eerste Zuidafrikaanse olympische atletiekkampioen sinds de terugkeer van het land in de internationale competitie. In 1912 won zijn landgenoot Ken McArthur eveneens de marathon. Voor debutant Thugwane was het pas zijn derde overwinning. Hij zegevierde eerder in Honolulu en Kaapstad. “Ik draag mijn zege op aan president Mandela en vooral aan de hardlopers in mijn land”, jubelde Thugwane. “Dit is een grote dag voor heel Zuid-Afrika. Ik ga met veel plezier een feestje bouwen.”

De Spaanse favoriet Martin Fiz maakte in de slotfase solo ruim vijf kilometer vergeefs jacht op het leidende trio. De grote verliezer moest genoegen nemen met een vierde plaats. Fiz kon zijn eerste nederlaag in een serie van vier marathons nauwelijks geloven. Verdwaasd liep de 33-jarige Spanjaard in het rond. Handdoek om de nek, handen in de zij en hoofd naar beneden. De Europees en wereldkampioen was ontgoocheld.

Het verdriet bij Fiz stak schril af tegen de uitbundige vreugde van zijn opvolger Thugwane. Getooid met de Zuidafrikaanse vlag danste en swingde hij erop los. Tijdens zijn ereronde toonde Thugwane geen spoor van vermoeidheid.

“Op twee kilometer van de finish wist ik al dat ik ging winnen. Ik liep als een trein en voelde me heel sterk. Speciaal voor deze wedstrijd heb ik hard getraind. Mede daardoor heb ik geen moment aan mezelf getwijfeld.”

Om de hitte en hoge luchtvochtigheid zo veel mogelijk te vermijden ging de race om vijf minuten over zeven in de ochtend van start. De weersomstandigheden vielen mee in Atlanta. Met een bewolkte hemel en een temperatuur van dertig graden voelde de winnaar zich prettig. “Het was best warm, maar in mijn vaderland kan het ook behoorlijk heet zijn. Ik ben eraan gewend en heb nergens last van gehad.”

De marathon in Atlanta kwam langzaam op gang. Pas na veertien kilometer, op een sterk glooiend gedeelte van het heuvelachtige parkoers, kwam er enige tekening in de strijd. Een kopgroep van ruim dertig lopers tekende zich af. Fiz leek de race te controleren, met zijn Mexicaanse rivaal Ceron in zijn kielzog. Fiz plukte wat aan zijn broekje, strekte zijn armen soms en keek rustig in het rond.

Na dertig kilometer werd hij verrast door een versnelling van Thugwane en Lee. Wainaina voegde zich vijf minuten later bij het duo. De winnaar was in de meeslepende eindfase moeilijk te voorspellen. Voortdurend wisselde het drietal van positie. Thugwane deed het minste kopwerk, maar toonde zich in de slotfase de snelste.

De Nederlandse deelnemer Bert van Vlaanderen kwam er gisteren niet aan te pas in Atlanta. De 31-jarige atleet had last van zijn bovenbenen en moest genoegen nemen met een 45ste plaats.

“De heuvels in het parkoers hebben me opgebroken. Stijgen en dalen ben ik niet gewend. En als je eenmaal last van je bovenbenen krijgt, ben je gezien. Van een fysieke of mentale inzinking kun je nog herstellen, van spierpijn in je bovenbenen niet.”