Mensenvriend leidt Kirchhoff naar springgoud

CONYERS, 5 AUG. Als een schooljongen zo blij met zijn eerste goede rapportcijfer stapte Ulrich Kirchhoff (29) de enorme olympische arena binnen. Met Jus de Pommes aan een lange teugel, met een verlegen glimlach op zijn gezicht liet de Duitse ruiter de staande ovatie over zich heen komen. De ovatie voor het individueel olympisch goud in het springen.

De ontspannen manier waarop zijn tienjarige hengst Jus de Pommes het applaus zich liet welgevallen, was het levende bewijs voor Kirchhoffs karakterisering van de hengst. “Hij is onwaarschijnlijk lief. Hij heeft niets van het bazige van een dekhengst. Mijn zoon van acht gaat bij ons thuis met hem op stap en de hengst laat zich door dat mannetje overal naar toesturen. Als het niet de bedoeling is dat hij dekt, staat hij doodkalm en vriendelijk naast een merrie. Het is gewoon een echte mensen- en dierenvriend. Ik heb nooit een paard met een beter karakter gezien”, zo loofde Kirchhoff de hengst.

De eigenaren van Jus de Pommes, de Nederlandse hengstenhouders Van de Lageweg en Jespers, konden het niet meteen bevatten. “Ik zou nu wel kunnen janken, maar ik doe het niet”, zo schudde Jespers nog wat ongelovig met zijn hoofd. Het duo was nog maar net bekomen van het Duitse teamgoud waarin hun hengst een belangrijk aandeel had geleverd. Jespers prees Kirchhoff om zijn rijstijl: “Hij werkt altijd zo perfect naar een hoogtepunt toe. Zijn management in het uitbrengen van zijn paarden is fantastisch. Hij hoeft niet per se op ieder concours te pieken. Het kan hem niets schelen als er wekenlang geen prijs wordt gewonnen, hij denkt gewoon aan de opleiding van het paard en kan naar een hoogtepunt toewerken. Zoals hier op de Spelen.”

Kirchhoff zelf stelde zich een stuk gematigder op. “Het is voor het eerst dat ik in het Duitse team mocht rijden en ik hoopte alleen maar dat ik hier zou kunnen doorbreken met één foutloze ronde. Aan het paard heb ik nooit getwijfeld, aan mezelf wel.”

Vier jaar geleden won Piet Raymakers zilver op het indiduele nummer. Dit keer kon geen van de Nederlanders overtuigen in de finale. Jan Tops had alles nog in eigen hand toen hij als laatste ruiter de ring binnenreed op het moment dat nog niemand er in was geslaagd om twee keer foutloos te rijden. Maar Tops reed niet passend toe op de driesprong en kreeg vier strafpunten. Kirchhoff was daarmee verzekerd van het goud.

Vervolgens reed Tops met zes andere combinaties in een barrage om zilver en brons. Opnieuw maakte Tops fouten. Hij eindigde uiteindelijk op de 7de plaats. Lansink werd met Carthago 11de. Hendrix kwam met zijn jonge paard Finesse in de tweede ronde niet meer terug.

Hendrix: “We hebben het er als Nederlanders allemaal een beetje bij laten zitten met onze eigen fouten en daar moeten we lering uit trekken. Wat ik het positieve vind van deze Olympische Spelen, is dat er in de parcoursbouw gedacht is om de paarden. Je hebt van die parcoursen waarop paarden alles uit de kast moeten halen om van die kastelen af te blijven en daardoor gigantisch worden overbluft en bang gemaakt. Het ging hier niet om hindernissen van extreme afmetingen, de moeilijkheid was gezocht in de wendingen, de tussenafstanden en de kleuren. Dat vind ik klasse. Ik ga naar huis met een paard dat een ervaring rijker is. Niet met een paard dat een illusie armer is en maanden nodig heeft om het vertrouwen in eigen kunnen terug te krijgen.”