Verloren Vaderland (2)

Als we ons in de volgende eeuw op één ding kunnen verheugen, is het dat het dan afgelopen is met die eeuwige jaren zestig. Zo wijt Henri Beunders het Srebrenica-debacle en de moeizame verwerking hier te lande aan de jaren zestig. Dutchbat ging naar Srebrenica, volgens Beunders, omdat Nederland heilig geloofde in de maakbaarheid van de samenleving.

Dit fiasco heeft ons doen inzien dat het jaren-zestig denken failliet is. Het is allemaal in het oog van de beschouwer. Ik vraag me alleen af hoeveel van de afgevoerde respectievelijk afgeslachte moslims zouden beamen dat Nederland zich schuldig maakte aan overijverig maakbaarheidsgedrag.

Hoe Beunders in zijn honger naar een neo-liberaal Nederland ook maar enig ouderwets activisme kan bespeuren in de strak wegkijkende Karremans en de bierdrinkende Dutchbatters is mij een raadsel. Er is meer aanleiding om deze laissez-passer houding in één lijn te zien met de zie-maar scepsis die Nederland en heel Europa sinds de val van de Muur heeft overspoeld. Als gevolg van deze radeloosheid kon Karadic c.s. z'n gang gaan tot de inmenging van de Amerikanen, de maakbaarheidstypes bij uitstek in hun buitenlands beleid.

Srebrenica is gevallen als resultaat van het modieuze marktdenken waarin, aldus Karremans, er geen good guys of bad guys zijn. We hebben de sterkste laten winnen en Beunders' stuk is een van de vele die dat alleen maar treuriger maken.