Stroopwafels en jenever in het Holland House

ATLANTA, 3 AUG. “Wat een vreselijk ordinaire bende.” Een van de gouden roeiers van de Holland Acht drukte zich niet bepaald genuanceerd uit over de huldiging die hem en zijn collega's deze week ten deel viel in het Holland House in Atlanta. Muzikant en radiopresentator Jan Rietman praatte op het podium het feestprogramma aan elkaar. Maar het hoogtepunt was toch wel Nockie, de mascotte van de sportkoepel NOC*NSF, die de roeiers amicaal een arm om de schouders sloeg.

In het Holland Heineken House, zoals een vleugel van de vierde verdieping van hotel Terrace Garden Inn in Atlanta heet, is Nederland op schaal zo realistisch mogelijk nagebootst. Typisch Hollands, met dijken, tulpen, Nederlands helderste bier, gefaxte actuele pagina's van Nederlands grootste krant en een podium waarop gevels van grachtenpanden het decor vormen.

Vanaf de vroege ochtenduren kun je je thuisvoelen in het Holland House. Het begint met ontbijt op het Polder Terrace, om tien uur is er Hollandse koffie in de kroeg, om twaalf uur gaat de bar open, aan het eind van de middag is het happy hour met drop, kaas en stroopwafels. De hele dag is er jenever.

Een willekeurige avond in het Holland House, in de stampvolle Nockiehal. “Is er nog iemand verliefd geworden”, vraagt Gordon tussen een paar nummers door. De reactie uit de zaal is lauw. Nederlands populairste zanger krijgt vele avonden een mix van sporters en oranje-supporters op de vloer. Hij zingt geen lullige nummers, dit klinkt goed. Vooral zijn medley van Stevie Wonder-covers mag er zijn. Er zijn wel bezoekers die zich in een oranje (over)hemd hijsen, maar dansen is er niet bij. Ondernemer Joep van den Nieuwenhuizen - niet bepaald het prototype van een fuifnummer - is zo iemand die zich dezer dagen graag laaft aan de successen van olympische landgenoten zonder zich aan buitensporig enthousiasme over te geven. Dan NOC*NSF-voorzitter Wouter Huijbregtsen. Die deint in zijn speeches vrolijk op de golven van de oranje-euforie mee. Bij de huldiging van de roeiers, met name de gouden Holland Acht, trapte hij menige sporter op de ziel toen hij zei: “Als er één sport is, dan is het roeien.”

Gordon zingt niet alleen, hij onderstreept ook het hoge VVD-gehalte rondom de Nederlandse sporters. In het Holland House en ver daarbuiten zien we vooral politici van liberale signatuur, met minister-president Kok als uitzondering. Voorop vanzelfsprekend Erica Terpstra, als mascotte van de Nederlandse regering op de post-Atlanta gedetacheerd. Vice-premier en minister van binnenlandse zaken Hans Dijkstal vermaakt zich ook uitstekend, iets meer op de achtergrond valt soms het Tweede-Kamerlid Benk Korthals te ontwaren. Inmiddels heeft ook minister Jorritsma van verkeer en waterstaat (eveneens VVD) zich bij de équipe gevoegd. Gordon mag dan geen politicus zijn, van zijn liefde voor de VVD getuigde hij tijdens de laatste Tweede-Kamerverkiezingen, in 1994. Met VVD-ministers, staatssecretarissen en Kamerleden trok hij destijds door het land, als muzikale trekpleister. Hij is niet de enige artiest die de gang naar Atlanta heeft mogen maken. Ook nationale sterren als Lee Towers en Peter Koelewijn schitterden in het Holland House. Het is hier lastig kiezen voor mensen die de tijd hebben om er op uit te trekken. Dilemma: ga ik Gordon, Peter Koelewijn, Lee Towers zien of naar onvergelijkbare grootheden als Bob Dylan, James Brown, Sheryl Crow, Soundgarden, Santana en Little Richard.

De laatste week is dagelijks de trouwste bezoeker van het Holland House uitgeroepen. De eer om opgenomen te worden in deze galerij is onder anderen ten deel gevallen aan judoka Ben Sonnemans, chef de mission Marcel Sturkenboom en een journalist van een ochtendkrant. In het dagelijks geproduceerde A-viertje Dagnieuws, dat de resultaten van de Nederlanders vermeldt en evenementen in het Holland House aankondigt, roept Sonnemans uit: “Elke avond Holland Heineken House”. Een uitspraak die onmiddelijk herinneringen oproept aan dat fameuze citaat van marine-officier Van Speijk: “Dan liever de lucht in”.