Madam, twee van twaalf, eene van acht en eene van zes

Wie uit de Belgische kustplaats De Panne via Veurne de N8 naar de slagvelden van Ieper neemt, doorkruist na enige tijd het dorpje Oostvleteren. Een zielloos geval van lintbebouwing, met één kruispunt, waar u maar het beste rechtsaf slaat naar Westvleteren, een gehucht dat overigens eveneens weinig vertier biedt.

Hoewel, misschien treft u het en hangt er nog een verregend exemplaar van het onbetaalbare verkiezingsaffiche van lokaal-politicus Rick de Rukker, die daar het volk op de been probeert te brengen met de slogan: 'Gewoon doen!' In België kan alles.

Na Westvleteren volgt u de bochtige weg - en nu is het opletten geblazen, want in de rechterberm van de weg duikt na een paar honderd meter een landweg en een bordje op enkelhoogte op; Sixtus Abdij - het doel van de tocht.

De aarde mag rond zijn, Vlaanderen is plat. Ons bekroop na verloop van tijd het gevoel af te sturen op het einde van de pannekoek die wij wereld noemen, en als u er gevoelig voor bent zal de machtige roerloosheid van de modderige bietenvelden, onder een loodgrijze wolkenhemel en een lage herfstzon u in de gepaste stemming brengen. Volg de bordjes naar de abdij, die, zoals de Engelsen dat zo treffend zeggen, ligt in het midden van nergens - en dat al sinds 802. Verwacht echter geen indrukwekkende vroeg-middeleeuwse architectuur. Het geheel is ommuurd, en het weinige dat ervan te zien is wekt sterk de indruk in 1953 met veel respect voor de architectuurtraditie van deze streek gemoderniseerd te zijn door het plaatselijk aannemersgilde. Het blijft echter enigszins gissen, want de abdij wordt niet voor bezoekers opengesteld. Op de poort staat 'beata solitudo sola beatitudo', en dat wordt hier duidelijk letterlijk genomen. Aanbellen noch aandringen wordt beloond. De eerlijkheid gebiedt inmiddels wel te zeggen dat u ook helemaal niet voor de abdij bent gekomen, maar voor het bier dat er wordt gebrouwen. Niet gepasteuriseerd, donker en zwaar, met een zeer fijne 'mousse': een delicatesse. Het is enkel naast het klooster te koop, en verder maar in één café in België te proeven: het pal tegenover de abdij gelegen 'In de Vrede'.

Wie hier, bij voorkeur op zondagmiddag zo rond vieren, terechtkomt is onmiddellijk figurant in de verfilming van een vroege roman van Hugo Claus. Een klein, uiterst treurig lokaal, met daarachter een zaal, niet breder dan een meter of acht, maar zeker dertig meter diep, bomvol, en blauw van de Belga-rook. Hele families, oma incluis, zitten hier geschaard aan lange tafels achter 'bollekes' donker trappistenbier, boterhammen met hesp, paterkaas of abdijpaté. Een schitterende verzameling archetypisch Vlaamse, rood verweerde koppen, en een luidruchtige, maar uiterst gemoedelijke sfeer, die de naam van het etablissement alle eer aandoet. Wacht u geduldig, met een kwartiertje lopen komt er wel een plekje vrij, en wordt u welwillend, zij het toch duidelijk als een vreemde, in het gezelschap opgenomen. Misschien hebt u geluk, en schuift ook bij u Vandenwerve, Roger, aan, weduwnaar met pre-pensioen. Ons onderhield hij onder meer over zijn kinderen (zoon wil niet deugen), het zwartwerktarief in België (400 Bfr 't uur), Belgische politici (eigen beurs eerst) en het onderhoud van beukenhagen, door Roger dit jaar voor het eerst uitbesteed, aangezien het hem 'na zoveel jaren tot dáár zat. En het ook daarom gemakkelijker was, aangezien het werkvolk ook al 't alaam had om zo'n klus te klaren'. Het Westvlaams idioticon moest hier achteraf uitkomst brengen, zodat wij nu weten dat met 'alaam' elke willekeurige deelverzameling benodigd voor een willekeurige klus wordt bedoeld.

Naarmate de zon dieper achter de omliggende velden zakt, doet men eenvoudig de ijzeren rolgordijnen steeds verder naar beneden, hetgeen de sfeer alleen maar verhoogt. Het toilet is berekend op grote hoeveelheden bierdrinkers, en daarom in een apart gebouwtje op de binnenplaats gezet (deur rechts naast de bar).

Trappist St. Sixtus is in drie sterkten verkrijgbaar: 'extra' (6 graden alcohol), 'special' (8 graden) en 'abt' (12 graden). De bestelling moet als volgt doorgegeven: 'Madam, twee van twaalf, eene van acht en eene van zes voor d'n chauffeur.' Zeker voor 'eene van twaalf' geldt: neem er twee, hooguit drie, daarna wordt u geheel ontoerekeningsvatbaar. En eet er zo'n onvolprezen boterham bij. Vrijdag rustdag, en ik ga u wel verzoeken één voor één te gaan, zodat het daar geen monsterplaats van bierdrinkende Nederlanders wordt.