“See you around.”

Hij vraagt of hij de telefoon even mag gebruiken. Ja, ik heb 'm toch niet meer nodig. “Heeft u dan niemand om mee te praten?” Hij vraagt waar ik vandaan kom. Als hij het antwoord hoort, schakelt hij van Engels over naar Nederlands. Aangenaam, Wil Baumgarten, geboren en getogen in Rijswijk. Hij emigreerde in 1951 naar Amerika, maar spreekt nog steeds accentloos Nederlands. Daar heeft hij altijd op toegezien.

Wil, een gepensioneerde ingenieur van 72 jaar, draagt de kleding van de organisatie en is één van de 15.000 olympische vrijwilligers. Language Agent staat er op zijn naamplaatje. Hij moet assisteren bij de persconferenties van het volleybal en bij de dopingcontroles. Maar Wil heeft nog vrijwel niets te doen gehad, alle Nederlanders spreken immers goed Engels. Eén keer kwam spelverdeelster Riëtte Fledderus een beetje moeilijk uit haar woorden, maar toen fluisterde hij haar toe dat ze het gewoon moest blijven proberen. En dat lukte.

Hij heeft “een luxe klus”. Hij hoeft niet naar buiten waar het benauwd is en hij kan lekker naar de volleybalwedstrijden kijken. Wil woont sinds 1980 in één van de buitenwijken van Atlanta en is er trots op dat zijn stad de Spelen organiseert. Ja, hij heeft gehoord dat er veel klachten zijn. “Ik vind het vervelend dat ik er geen flikker aan kan doen.” Maar er gaat ook veel goed, weet hij. “Alleen de slechte dingen komen in de krant.”

Wil steekt de loftrompet af over organisator Bill Payne. “Een bijzondere vent.” Hij kreeg kippenvel toen Payne drie weken voor de start van de Spelen alle vrijwilligers toesprak. “Die man kan een peptalk houden, hoor. Hij zei dat hij de olympiade naar Atlanta had gehaald, maar dat het nu van ons vrijwilligers afhing. Geweldig!”

Wil vindt het leuk kennis te hebben gemaakt. “See you around, zal ik maar zeggen.”

Hans Klippus