Zapman

Sommige vragen weigeren zich te laten beantwoorden. Die kunnen alleen maar onder tafel geschoven worden. Ik denk daarbij aan vragen als: Waarom moet mij dit overkomen? Of: Heeft het leven zin? Afleiden en omleiden, zulke hersenkrakers.

Zet een parcours uit, bedenk een choreografie, trek een rookgordijn. Het goede voorbeeld wordt al eeuwenlang gegeven door de katholieke kerk. De wekelijkse opvoering van steeds dezelfde rituele dans verlost nog dagelijks de gelovigen van: Waartoe zijn wij op aard? En de bewegende beelden in het televisietoestel, hoe geraffineerd doen die niet vergeten dat er straks alweer een dag voorbij is? De massa's die naar het voetbalstadion gaan, wat willen die anders dan even niet denken aan: Wie ben ik en wie zijn zij?

Maar het ritueel van het stierenvechten, wat zou daar toch de bedoeling van zijn? Ja, het heeft iets moois en nee, het is doorgestoken kaart. Welke vraag proberen de Spanjaarden door middel van dat plengoffer onder tafel te schuiven? Of de mens echt wel het slimste wezen van de schepping is? En hoeveel stieren moeten zich in de maling laten nemen door een rode lap, voor die vraag is beantwoord?

Toen ik keek, moesten vier stieren op rij eraan geloven (TVE, elke week). Als daar een onbeantwoordbare vraag in de arena ronddoolde, heb ik hem niet gezien in de ogen van de mensen. Er was hooguit een stier die zich iets afvroeg. Wie van die drie rode lappen moet ik als eerste op de horens nemen? Hij had er al drie te grazen genomen. En toen kwamen er opeens weer drie. En ook daarin had hij zijn horens gezet. Waarna er opnieuw drie verschenen. Het was beter geweest als hij zich middenin de arena op het zand had laten ploffen. Daar had hij in alle rust het gras kunnen herkauwen dat hij die dag gegeten had. Onder gefluit en gejoel zouden de rode lappen zijn afgedropen. Waarom kwam geen stier op dat idee? Omdat ze niet zo slim zijn als wij. Dat is wijd en zijd bekend, alleen in Spanje twijfelen ze nog.

Een mild standpunt is altijd het mooiste. Maar mild voor wie? Voor de Spanjaard of voor de stier?

Er kwam een paard naast de stier staan. De stier prikte in de buik van het paard, maar daar hing een leren pantser voor. De man op het paard stootte een speer in de nek van de stier, en daar zat geen pantser. Erin en eruit, erin en eruit.

Maar het heeft zijn langste tijd gehad. Die landen gaan steeds meer op elkaar lijken. Over tien jaar laten ze ook in Spanje 's avonds een hond uit, of blijven binnen met een kat op schoot.

    • Hans Aarsman