'Ik zag een vrouw die uit haar rug bloedde'

ATLANTA, 29 JULI. “Mag ik je zaktelefoon even gebruiken”, vraagt een agent van de Sherrif's Department van Fulton County. Op het afgezette kruispunt wil hij zijn vrouw bellen. Even laat hij de wegafzetting in het centrum van Atlanta voor wat het is. “Tori, dit is Lou. We had a bomb. Ik wilde je even laten weten dat ik het goed maak. Zet de televisie maar aan, dan kun je het volgen. I love you.”

Een uur na de aanslag in Centennial Olympic Park is het centrum van Atlanta een orgie van zwaailichten en sirenes. Politiehelikopters met zoeklichten cirkelen in het luchtruim hun rondjes. Het straatverkeer bestaat uitsluitend uit politieauto's, brandweerwagens en ambulances. Aan de rand van het hermetisch afgesloten attractiepark - dat dagelijks van 's ochtends zes uur tot diep in de nacht door honderdduizenden mensen wordt bezocht - interviewen trossen verslaggevers aan de lopende band getuigen van de explosie. Of mensen die er vlakbij waren. Of mensen die verhalen vertellen over mensen die er vlakbij waren. Op een afgezette kruising staan tientallen agenten en een peloton oproerpolitie.

“Ik dacht dat het bij de show hoorde”, zegt Steve Bass uit West Palm Beach in Florida, die als toeschouwer van het popconcert van de groep Jack Mack the Heart Attack niet ver stond van de plaats waar in de nacht van vrijdag op zaterdag de staafbom ontplofte. “Ik ging nog wat te drinken halen en toen ik terugkwam, zag ik een jongen gewond op de grond liggen, onder het bloed.” Midden op straat belt een verslaggever zijn eigen waarnemingen door: “Ik zag een vrouw die uit haar rug bloedde.”

Voor een Caraïbische steelband in de buurt van Planet Hollywood, gaat de show gewoon door. Een masseur verleent zijn diensten. Patricia Hicks, een zwarte vrouw uit Detroit, treft het minder goed. “De zaken gingen de afgelopen weken al zo slecht”, zegt deze straathandelaar, die voor veel geld een vaste plaats in Centennial Park heeft weten te bemachtigen. “Of ik winst heb gemaakt? Hoe spel je dat woord, vraagt de verkoopster van videobanden en T-shirts, die ook karaoke-optredens aanbood. “It has been nothing but pain.” Nadat ze een doffe klap had gehoord, moest een van haar klanten tijdens een karaoke-act de microfoon inleveren om een politieman de gelegenheid te geven met het apparaat het publiek te instrueren. Hicks voelde de explosie en zag een man met een bebloed gezicht, die een met bloed besmeurd dollarbiljet omhoog hield. 'Dit is de Olympische Spelen', riep hij volgens Hicks. Met een kartonnen bord met het opschrift 'shirts' onder haar arm, loopt ze weg. Op weg naar nergens, want de vrienden die haar zouden komen ophalen kunnen de stad niet meer in.

Politie te paard van de US Park Police en agenten met ontzagwekkende houten knuppels drijven de verslaggevers, voornamelijk sportjournalisten uit nagenoeg alle landen van de wereld, door de straat. Met schelle politiefluiten blazen ze pers en andere toeschouwers verder weg uit het centrum.

In café Flamingo Joe's staan mensen in de rij om naar huis te bellen. “Ik ben downtown en ze laten ons niet met de metro meegaan”, roept een vrouw in de telefoonhoorn. Aan de bar spreken mensen op gedempte toon. Op de tv volgen ze het laatste nieuws, dat zich uitgerekend in de voortuin van CNN afspeelt. Zelden kon Ted Turners station Breaking News zo dichtbij huis verslaan. Het hoofdkantoor figureert nu op de achtergrond van de eigen beelden.

Agenten voeren een inderhaast geïmproviseerde identiteitscontrole uit bij verslaggevers die de straat in willen die naar het perscentrum leidt. Ook een aantal mensen zonder pasjes weet door het politiecordon te geraken.

Honderden journalisten komen na urenlange omzwervingen door het stadscentrum en het optekenen van ontelbare getuigenverklaringen als een kudde samen op de hoek van Williams Street en Baker Street, bij het inmiddels gesloten internationale perscentrum. Het gerucht gaat dat daar een persconferentie zal worden gehouden. Michelle Verdier, perswoordvoerster van het organisatiecomité ACOG, raakt verstrikt in een kluwen van nieuwshongerige journalisten. Ze maakt dat ze weg komt, bang om onder de voet te worden gelopen.

Riens Meijer, algemeen-secretaris van de Nederlandse sportkoepel NOC*NSF met in zijn portefeuille veiligheid, vertelt dat de leiding van de Nederlandse olympische delegatie “alles in kaart heeft gebracht” en dat alle tevoren, voor dit soort incidenten geplande maatregelen zijn genomen. Een veiligheidsofficier verbonden aan NOC*NSF staat in contact met de FBI. “We willen vooraf over dit soort zaken graag een low profile houden, maar als er iets gebeurt, moet het goed geregeld zijn”. Voor familie en vrienden in Nederland is 24 uur per dag een telefonische informatielijn beschikbaar, zowel in Nederland als de VS, aldus Meijer.

Bijna vier uur na de aanslag laat IOC-directeur François Carrard in het perscentrum, dat grenst aan Centennial Park, er geen misverstand over bestaan: “The Games will go on.” Voor wie dat niet duidelijk is, herhaalt hij die mededeling. De organisatie wijkt niet voor terreur. “The Games will go on.”

    • Ward op den Brouw