“You can see it all on NBC!”

Als je een chauvinistische Amerikaan bent, kan je het hier inderdaad allemaal op televisie zien. Want dan ben je alleen geïnteresseerd in landgenoten op de Olympische Spelen. Al worden ze 38ste of 72ste, ze worden uitgebreid in beeld gebracht door NBC. Er staan camera's op hun families op de tribune gericht en de verslaggevers weten meer van hun olympiërs dan van hun eigen buurman.

“Kijk, daar staat zijn vrouw, ze is elf weken zwanger en hun melkboer heeft net zijn been gebroken.”

Je moet als buitenlandse sporter wel van hele goede huize komen om een NBC-camera op je gericht te krijgen. Met pijlen wordt aangegeven waar de Amerikanen zich tijdens het atletiek, het wielrennen en het zwemmen in het deelnemersveld bevinden. Wie voorop ligt, kan dan net zo makkelijk uit beeld verdwijnen. Want winnaars die niet uit Amerika komen, zijn niet belangrijk. Je hoort er alleen bij als je de letters USA op je shirt hebt.

De kijker ziet ook veel tranen, heel veel tranen. Want elke Amerikaan die een medaille haalt huilt en elke Amerikaan die geen medaille huilt ook. Hoe meer dramatiek en pijn, hoe beter. Het turntoernooi was een goudmijn voor NBC. Nog steeds worden een paar keer per dag de beelden getoond van trainer Bela Karolyi die het geblesseerde turnstertje Kerri Strug in zijn armen het podium opdraagt. Kon het mooier? This are the Olympics, guys!

Donderdagavond was het helemaal groot feest. Toen zat Bill Clinton, op stemmenjacht, in de studio na een olympisch middagje. Hij vertelde dat hij steeds olympische beelden van NBC op video laat opnemen. De presentator had het niet meer. Het kon dus toch nog mooier. Thank you, mister President!

    • Hans Klippus